plūrālis , e (plus), zu mehreren-, zur Mehrzahl gehörig, I ... ... , Quint.: numerum pluralem facere (bilden), Gramm. Vatic. – subst., plūrālis, is, m., der Plural, Quint.: plūrālia, ium, n., ...
nōrmo (āvī), ātum, āre (norma), nach dem Winkelmaße ... ... 13, 12. – übtr., gehörig einrichten, si quidem ex numeri pluralis imagine dualis declinatio formata normabatur, Diom. 335, 7: examussim normata ...
ēlocūtio , ōnis, f. (eloquor), I) das Herausreden, Sprechen, die Ausrede, pluralis, im Plural, Ulp. dig. 22, 5, 12: honestior elocutio est per accusativum, Serv. Verg. Aen. 1, 47: ...
plūrālitās , ātis, f. (pluralis), die Mehrzahl, I) im allg. (Ggstz. unitas), Boëth. inst. arithm. 1, 1. p. 9, 24 Fr. u.a.: pl. personarum, Augustin. serm. 126, 11: nisi ...
plūrāliter , Adv. (pluralis), in der Mehrzahl, I) als jurist. t. t.: pl. nuncupare, Cod. Iust. 7, 4, 14. – II) als gramm. t. t. = im Plural (Ggstz. singulariter ...
vocātīvus , a, um (voco, āre), zum Rufen gehörig, -dienlich, als gramm. t.t., verba, Prisc. 17, ... ... Charis. 23, 19. Diom. 330, 6. Prisc. 5, 73: vocativus pluralis, Charis. 23, 23.
Verzeichnis der Abkürzungen A. – Anfang. a. – ... ... pers. – persönlich. Plur. od. Plur. – Pluralis. poet. – poetisch. prädik. – prädikativ. ...