prāgmaticus , a, um (πραγματικό ... ... homines, Cic. ad Att. 2, 20, 1. – subst., A) pragmaticus, ī, m., der praktische Rechtskundige, Praktiker, der den ...
prāgmaticārius , iī m. (pragmaticus no. II), ein zur Ausfertigung pragmatischer Sanktionen angestellter Beamter, Cod. Iust. 1, 23, 7.