rigeo , ēre (verwandt mit frigeo), starren, starr-, ... ... r. frigore (Ggstz. calore uri), Cic.: omnia rigentia gelu, Liv.: prata rigent, Hor. – b) (poet.) vor Steifheit, terga boum plumbo ...
Āsius , a, um (Ἄσιος, v. ... ... asisch, palus, bei Ephesus, Verg. Aen. 7, 701: prata, fruchtbare Landstrecken das., Verg. georg. 1, 383 (Ἄσι ...
herbo , āre (herbo), voll grünen Grases sein, prata herbantia, grasreiche Wiesen, Apul. met. 7, 15.
vērnus , a, um (ver), zum Frühling gehörig, Frühlings-, ... ... rores, Manil.: caelum (Witterung), Sen.: intemperies, Liv.: opus, Plin.: prata, Plin. ep.: tempus, Cic.: triclinium, Vitr.: ventus, Hor. – ...
... .: ex segetibus prata facere, Varro: iugera L prati irrigare, Cic.: prata caedere od. secare, mähen, Plin.: poet. übtr., Neptunia prata, das Meer, Cic. Arat. 129: desulcare cerea prata (Wachstafeln), Corp. inscr. Lat. 5 ...
ex-cavo , āvī, ātum, āre, aushöhlen, I) eig.: excavato uno oculo, Firm.: ripas, Plin.: focos et prata crebris foraminibus (v. Insekten), Plin.: ex una gemma praegrandi trullā excavatā ...
dē-pūrgo , āvī, ātum, āre, reinigen, I) eig.: a) übh.: pisces, Plaut.: prata, Cato: terram ab herba graminibusque, Cato: caules, Col. – b) ...
gemmeus , a, um (gemma), I) aus Edelsteinen, ... ... Edelsteinen geschmückt, ephippia, Varro fr.: iuga, Ov.: dah. meton., prata, beperlte, Plin. ep. – B) dem Edelsteine ähnlich, ...
dē-sulco , āre, durchfurchen, pflügen, Avien. perieg. 1137: im Bilde, des. cerea prata (= Wachstafeln), Corp. inscr. Lat. 5, 3635.
sīcilio , īre (sicilis), mit der Sichel nachmähen, prata, Varro u.a.
mūscōsus , a, um, Adi. m. Compar. (muscus), voller Moos, moosig, bemoost, prata, Varro: lapis, Catull. – nihil muscosius, Cic.
irrigīvus , a, um (inrigivus), bewässert, pratum, Cato r. r. 8, 1: prata, ibid. 9 u. 50.
re-torridus , a, um, gleichs. in sich zusammengedorrt, verdorrt, vertrocknet, dürr. I) eig.: prata, Varro: planta, Colum.: arbor, Sen.: ramus, Sen.: trunca illa et ...
rosulentus , a, um (rosa), I) voll Rosen, prata, Prud. perist. 3, 199. – II) meton., rosenfarbig, Mart. Cap. 1. § 73.
paliūraeus , a, um (paliurus), mit Christdorn bewachsen, prata, Fulg. myth. 1. p. 10 M.
smaragdinus , a, um (σμαράγδ ... ... emplastrum, wegen der grünen Farbe so genannt, Cels. 6, 19, 4: prata, Prud. psych. 862: plateae, Ven. Fort. carm. 5, 1, ...
1. quī , quae , quod , I) Pron. interrog ... ... des Hauptsatzes richtet, patres C. Mucio agrum dono dedere, quae postea sunt Mucia prata appellata, Liv.: Helvetii continentur flumine Rheno latissimo atque altissimo, qui agrum Helvetium ...
1. bibo , bibī (bibitum), ere (altind. pibati, ... ... übtr.: A) v. Lebl., trinken, einziehen, einsaugen, sat prata biberunt, Verg.: hortus aquas bibit, Ov.: amnis harenis bibitur et receptatur, ...
carpo , carpsī, carptum, ere (vgl. καρπός, ›Abgepflücktes ... ... für Strecke zurücklegen, ihn durchziehen, durcheilen, durchfliegen, Ov.: prata fugā, durchfliehen, Verg.: aethereum volucri pede iter, Ov.: aëra alis, ...
herba , ae, f. jede halmartig emporsprossende Pflanze, Halm ... ... herbas alit, Verg.: gignendae herbae non alius (amnis) est aptior, Curt.: herbis prata convestirier, Enn. u. Lucr.: internatae herbae feno reserventur, Col. – ...
Buchempfehlung
Die tugendhafte Sara Sampson macht die Bekanntschaft des Lebemannes Mellefont, der sie entführt und sie heiraten will. Sara gerät in schwere Gewissenskonflikte und schließlich wird sie Opfer der intriganten Marwood, der Ex-Geliebten Mellefonts. Das erste deutsche bürgerliche Trauerspiel ist bereits bei seiner Uraufführung 1755 in Frankfurt an der Oder ein großer Publikumserfolg.
78 Seiten, 4.80 Euro