properātō , Adv. (propero), eilfertig, eilig, Tac. ann. 13, 1.
2. opus , n. indecl., das Werk = die nötige ... ... facto? Nep.: facto, non consulto in tali periculo opus esse, Sall.: cur properato opus esset, Cic.: opus est puellā servatā, Ov.: sibi opus esse domino ...
propero , āvī, ātum, āre (properus), I) intr. vom ... ... .: ex nuntiis cunctabundus aut properans, Tac.: ad Dyrrhachium finem properandi fecit, Caes.: properato opus est, es ist Eile nötig, spute dich, Plaut. mil. ...