dē-liquio (dē-linquio), ōnis, f. (delinquo), das Ausgehen, Mangeln, Gell. ann. bei Serv. Verg. Aen. 4, 390: u. so nullam causam dico, quin mihi et parentum et libertatis apud te deliquio siet, ...
1. dēliquium , iī, n. (delinquo), das Ausgehen, Mangeln, die Verfinsterung, solis = εκλειψις ἡλίου (Gloss.), Plin. 2, 54. Gell. ann. bei Serv. Verg. Aen. 4, 390. Lact. epit. ...
1. malus , a, um (vgl. gotisch) smals, ... ... – bona malaque (Gebrechen) corporis, Suet. – von artistischen Gebrechen u. Mängeln, dum mea delectent mala me, Hor. – v. geistigen od. ...
ab-sum , āfuī, āfutūrus, abesse (ἄπειμ ... ... u. in diesem Sinne = fehlen (versch. von deesse, mangeln, vermißt werden; vgl. Sorof Cic. de or. 1, 48), hoc ...
dē-fio , fierī, Passiv zu deficio (s. Prisc ... ... contra defiunt, Gell. 20, 8, 5. – b) ausgehen, abgehen, mangeln, fehlen (Ggstz. superesse), neque defiat (obsonium) neque supersit, ...
dē-ficio , fēcī, fectum, ere (de u. facio), ... ... nach, abnehmen, auf die Neige gehen, nicht (mehr) ausreichen, ausgehen, mangeln, fehlen, α) übh. (Ggstz. crescere, superare): non materia ...