dēlicuus (dēliquus), a, um (delinquo), ausgehend, mangelnd, Plaut. Cas. 207. Vgl. Varro LL. 7, 106. Paul. ex Fest. 73, 10.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »delicuus«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1913 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 1, Sp. 2016.