Thyssagetae , ārum, m., eine Völkerschaft im asiatischen Sarmatien, an beiden ... ... ). Plin. 4, 88 u. 6. 19 Jan (Detl. Thussegetae). – Nbf. Thyrsagetae, Val. Flacc. 6, 140: Sing. Thyrsagetēs, ae, ...
Thyrsagetae , - getēs , s. Thyssagetae.
Geta u. Getēs , ae, Abl. ā, ... ... (Γέτης), der Gete, Plur. Getae , ārum, m. (Γέται), die Geten ...
Sicoris , is, Akk. im, Abl. ī, m., ein Nebenfluß des Hiberus im tarrakon. Hispanien, der die Grenze zwischen den Ilergetae u. Lacetani bildete, j. Segre, Caes. b. c. ...
Mārticola , ae, m. (Mars u. colo), der Marsverehrer, Getes, Ov. trist. 5, 3, 22: Getae, Ov. ex Pont. 4, 14, 14.
Massagetēs , ae, m. (Μασσαγέτης), Plur. Massagetae, ein scythisches Volk an der Ostseite des Kaspischen Meeres, in der heutigen Dsungarei und Mongolei, Hor. carm. 1, 35, 40. Nep. regg. ...
pharetrātus , a, um (pharetra), mit dem Köcher, köchertragend, Camilla, Verg.: puer, Kupido, Ov.: virgo, Diana, Ov.: Getae, Ov.
dē-icio , iēci, iectum, ere (de u. iacio), ... ... herabgesunkenem) in pectora mento, Ov. met. 12, 255: euntes deiectā, cervice Getae, Claud. VI. cons. Hon. 180. – b) den Blick, ...
crūdus , a, um, Adi. m. Compar. u. ... ... von Charakter, rauh, gefühllos, mitleidlos, grausam, Diomedes, Ov.: Getae, Ov.: dicentem defodit altā crudus humo, Ov. – v. ...
astūtus , a, um, Adi. m. Compar. u. ... ... viri, Plaut.: ast. homo, Cic.: homo sagax et ast., Mart.: ast. Getae, Prop.: gens non astuta nec callida, Tac.: vulpes ast., Hor. ...
varietās , ātis, f. (varius), die Mannigfaltigkeit, ... ... . Verr. 5, 132: varietas autem tanta fuit Antonini Bassiani, ut modo fautores Getae, modo inimicos occīderet, Spart. Anton. Get. 7, 6.
in-tōnsus , a, um (in u. tondeo), ... ... Hor.: u. von rohen Völkerschaften, homines intonsi et inculti, Liv.: intonsi Getae, Ov.: intonsi Cilices, Tibull. – mit griech. Acc., Rhodani iuventus ...
hīrsūtus , a, um (Nbf. v. hīrtus), struppig ... ... mit struppigem Weißhaar, Ov. – II) übtr.: rauh, schmucklos, Getae, Ov. ex Pont. 3, 5, 6: nihil est hirsutius illis ( ...