Antrieb , I) die Handlung des Antreibens: impulsus. impulsio ( ... ... (die Förderung eines Entschlusses etc., der fördernde Einfluß jmds., z. B. doctoris). – äußerer A., pulsusexternus: auf jmds. A., alqo impulsore ...
Lehramt , doctoris, magistri, professoris partes, munus. – professio (das L. als Fach, das jmd. betreibt, z.B. sapientiae, medicinae). – ein L. in Rom bekleiden, Romae docere.
īnstitūtio , ōnis, f. (instituo), I) die Einrichtung ... ... Cic. – II) die Anweisung, der Unterricht, doctoris, Cic.: Cynica, Grundsätze, Tac.: quaedam genera institutionum (Methoden), ...
cor-rigo , rēxī, rēctum, ere (con u. rego), ... ... jmd., der falsch spricht, zurechtweisen, verbessern, quod a Graecis summis doctoribus, nisi Graece dicerem, neque corrigi possem neque doceri, Cic.: quod discipuli, ...
exāmino , āvī, ātum, āre (examen), I) intr. ... ... , Quint. – m. in (bei) u. Abl., in ceteris doctoribus idem hoc diligentissime, Quint. 2, 2, 2. – mit circa ...
auctōritās , ātis, f. (auctor), das Bestandhaben ... ... einer Pers.: α) eig.: auctoritas et gratia, Cic.: summa auctoritas et doctoris et urbis, Cic.: sua auctoritas, das persönliche Ansehen, Cic ...