Periodenbau , verborum compositio. – numeri (der Numerus, wie er sich in jmds. Schreibart zeigt). – die Kunst des P., componendi ratio. Vgl. »Periode no . II«.
... , ein guter, in compositione diligens (in bezug auf den Periodenbau); Latinitatis od. Latini sermonis auctor (in bezug auf ... ... ). – ein schlechter St., in compositione neglegens (in bezug auf den Periodenbau); malae Latinitatis auctor (in bezug auf die Latinität).
Satzbau , s. Periodenbau, Periode no . II.
schwerfällig , gravis (schwer u. deshalb langsam, z.B. ... ... u. übtr. oratio). – tardus (langsam, auch übtr., z.B. Periodenbau, structura). – tardus et paene immobilis (langsam u. fast ...
Bau , I) das Bauen: aedificatio. exaedificatio. exstructio (Aufführung ... ... der Perioden). B. des Körpers, s. Körperbau, Körperbildung: der Perioden, s. Periodenbau: periodischer B. des Satzes, verborum quasi structura.
cōpulo , āvī, ātum, āre (copula), als Band oder durch ... ... , 6, 2; vgl. copulatus, no. a. – od. den Periodenbau eng verknüpfen, zusammenfügen, constructio verborum tum coniunctionibus copuletur tum dissolutionibus ...
compositio , ōnis, f. (compono), die Zusammenstellung, ... ... der Worte, Glieder, Perioden, die Wort-, Satzfügung, der Periodenbau, compositio est verborum constructio, quae facit omnes partes orationis aequabiliter perpolitas, ...
cōnstrūctio , ōnis, f. (construo), die Zusammenschichtung, ... ... und Gliederung der einzelnen Wörter zu einem Satze, der Periodenbau, aut concinnitas aut c. verborum, Cic.: verborum apta et quasi rotunda ...
ἁρμονία , ἡ , die Fügung; eigentl. fem . von ... ... , Λυδία Pind . 4, 45; Folgde. Bei den Rhetoren Wohlklang im Periodenbau, Arist. rhet . 3, 1. ἁρμονικός , ή, όν , ...