Saloniki , Thessalonica.
Thessalonīca , ae, f. u. Thessalonīcē , ēs, f. ( ... ... (Akk. -ēn). – Dav. Thessalonīcēnsēs , ium, m., die Einw. von Thessalonika, die Thessalonikenser, Cic. u. Eccl.
... – Dav. A) Salōnīnus , ī, m., der Saloniner, als Beiname, ... ... 4, 1. – B) Salōnīniānus , a, um, saloninianisch, trientes, Gallien. ... ... . 17, 7. – C) Salōnītānus , a, um, salonitanisch, aus Salona, urbs, ...
... ;έρμη), die später Thessalonica genannte Stadt in Mazedonien, Plin. 4, 35. – Dav.: ... ... 962;), thermäisch, sinus, j. il Golfo di Salonichi, Tac. ann. 5, 10. – B) Thermaieus , a, ...
... . Ant. Th. – Antipater aus Thessalonice. I. Dichter der Anthologie. Antim. – Antimachus. V. ed ... ... Phan. – Phanias. II. in der Anthologie. Phil. – Philippus Thessalonicensis. 1. in der Anthologie. Philod. – Philodemus. I. in ...
2. ad (altlat. ar, w.s., urspr. ... ... bis an, bis auf, ab angulo castrorum ad flumen, Caes. – a Salonis ad Oricum, Caes. – m. usque, dona usque ad Numantiam misit ...
com-moveo , mōvī, mōtum, ēre, gleichs. beregen, d. ... ... ., v. Pers., se istim, Cic.: se ex eo loco, Cic.: Thessalonicā se non c., sich nicht entfernen, Cic.: u. so domo ...
cōn-scendo , scendī, scēnsum, ere (con u. scando), ... ... Cic.: c. Epheso, Cic.: c. aut Labrone aut Pisis, Cic.: c. Thessalonicae, Liv. 44, 23, 9. – m. Ang. wohin? ...
obsolētus , a, um (obsolesco), unscheinbar, abgenutzt, abgetragen, ... ... obsoletior, Cic., obsoletissimus, Apul.: obsoletus (in einem abgetragenen Kleide) Thessalonicam venisti, Cic. – u. durch Schmutz usw. besudelt, nec ...