parātē , Adv. (paratus), vorbereitet, a) = ... ... parate, Cic.: paratius atque accuratius dicere, Cic.: diligentius paratiusque venire (sc. ad accusandum), Cic.: paratissime respondere, Plin. ep. Vgl. Halm Cic. Rosc. ...
meus , a, um, Vokat. Sing. Maskul. mī ... ... es ist meine Pflicht, kommt mir zu, meum fuit cum causa accedere ad accusandum, Cic.: puto esse meum quid sentiam exponere, Cic. – meum est ...
mīror , ātus sum, ārī, I) sich wundern, sich ... ... haec nesciret, in dicendo posse tantum, Cic.: si quis forte miratur me ad accusandum descendere, Cic.: haec vos concupisse pro vestra stultitia atque intemperantia non miror; ...
legen , ponere (im allg.). – locare. collocare ( ... ... als dem letzten u. äußersten sich versteigen, sich verstehen, z.B. ad accusandum od. ad accusationes: u. ad preces). – β) sich ...
dē-scendo , scendi, scēnsum, ere (de u. scando), ... ... ad ineptas cavillationes, Quint.: ad supplicia innocentium, Cic.: ad omnia, Cic.: ad accusandum, Cic.: in minima, Cic. fr.: quo descendam, Cic.: eo contemptionis ...
auftreten , I) v. tr. effringere od. confringere ... ... als Ankläger (in einer Kriminalsache) au., accusare (die Anklagerede halten); ad accusandum descendere (sich auf das [so gehässige] Anklagen einlassen); accusatoris ...
trāns-fero (trāfero), trānstulī, trānslātum u. trālātum, trānsferre, ... ... invidiam, Amm.: sermonem alio, Cic.: belli terrorem ad urbem, Liv.: animum ad accusandum, Cic.: vitium animi ad utilitatem, anwenden, Quint.: affectus suos in ...