... . praesenti; impavide; audacter. – b. sein, animo esse fidenti od. praesenti: nicht so b. sein wie ... ... praesentia (Unerschrockenheit). – mit der größten B., animo fidentissimo, praesentissimo: B. zeigen, animo praesenti uti.
gradior , gressus sum, gradī ( aus *gradhior), Schritte ... ... lente, Ov. – mit Ang. wohin? ad naves graditur, Verg.: fidenti animo ad mortem, Cic.: trans altas Alpes, Catull. – m. Acc. ...
zuversichtlich , a) subjektiv, v. Pers.: fiduciae plenus (voll ... ... jmd. z. machen, alci fiduciam afferre. – Adv . fidenter; fidenti animo; confidenter; asseveranter. – etwas z. behaupten, asseverare alqd od. ...
vertrauensvoll , fiduciae plenus. – Adv . animo fidenti; cum fide.
... m. Abl., fidens et animo et viribus, Liv. – Compar., paulo fidentior intra limen sese facit, Apul. met. 5, 2: quis est in verba fidentior, Amm. 30, 4, 19: nihil profecto hāc severitate fidentius, Val. Max. 6, 3, 2: ...
mors , mortis, f. (zu Wurzel mor, wov. ... ... Leben bitten, Caes.: mortem alcis persequi, Cic., Caes. u. Liv.: fidenti animo ad mortem gradiri, Cic.: alqm ex media morte eripere, Cic.: mortem alcis ...
... sein, g. Mut haben. animo bono od. forti od. fidenti esse; bene sperare (gute Hoffnung haben); sine ... ... getrost, meine Freunde! bene speremus, amici! – Adv. fidenti animo (mit Selbstvertrauen). – sine cura (ohne Sorge).
... rei: quod vitium procul afore chartis atque animo prius, ut si quid promittere de me possum aliud, vere promitto, ... ... si quidem operam dare promittitis, Plaut.: ei promisi dolium vini dare, Plaut.: fidentius promittentes latebras monstrare Florentii, Amm. – ζ) m. folg. ...
entschlossen , I) der leicht einen Entschluß fassen kann: numq ... ... – fortiter (festen, mutigen Sinnes, z.B. mori). – praesenti animo (unerschrocken). – fidenti animo (beherzt, z.B. ad mortem pergere). – Entschlossenheit , ...