... , z. B. crudelitas). – ich habe nichts Arges (kein Arg) dabei, sincere et simpliciter ago: er denkt ... ... extremam fortunam pati: das Ärgste befürchten, ultima timere. – im argen liegen, iacēre ... ... (zu viel). – das ist zu arg, hoc nimium est: ärger werden, ingravescere (gleichs. ...
Arg; kein A. haben, sincere et simpliciter agere.
Argō , ūs, Akk. u. Abl. ō, f ... ... 66. – Dav. Argōus , a, um (Αργωος), zur Argo-, zur Argonautenfahrt gehörig, remex, Hor.: columba, Prop.: vincla, ...
Argī , ōrum, s. Argos.
... sich kundgeben, sich verraten, genus arguitur vultu, Ov.: apparet virtus arguiturque malis, Ov.: laudibus arguitur vini vinosus Homerus, Hor. – II ... ... reos, ne apud praefectum urbis arguerentur, ad praetorem detulisset, Tac.: qui arguuntur, die Bezichtigten, ... ... arguebatur, Quint.: cum neuter ab eo, quo arguebatur, mentitus argui posset, Vell. – b) ...
... no. I gen. Landschaft, Argos, Argos Inachium od. Dipsium, Plin. ... ... Cic. u. Verg.: Damocles erat A., aus Argos, ein Argiver, Liv.: u. so Plur. subst., ... ... Argus , a, um, aus Argos, argivisch, pater, Plaut. Amph. prol. 98: Plur ...
Argēī , ōrum, m., I) gewisse Kapellen der Argeer (Ortsgenien der Stadtquartiere), je 6 in den 4 städtischen Tribus Roms, ... ... wurden, Liv. 1, 21, 5. Ov. fast. 3, 791: Argeorum sacraria, Varr. LL. 5 ...
Ärger , indignatio. stomachus (Unwille). – ira ( ... ... über etw., alcis rei (geheimer Ä., Groll). – offensio (Ärgernis, das mir gegeben wird ... ... ), invitis omnibus; dis hominibusque invitis: jmdm. Ä. verursachen, s. ärgern: Ä. haben über etwas, s. ärgern (sich).
1. Argus , ī, m. (Ἄργο ... ... vel Argo et oculeus totus, Apul. met. 2. 23: centoculus Argus, Hier. in Ezech. 1, 1. v. 15 sqq. – II) der Erbauer des Schiffes Argo, Val. Flacc. 1, 93 u. ...
Argīa , ae, f. (Ἀργεια), Tochter des Adrastus, Gemahlin des Polyneikes, Stat. Theb. 2, 266. Hyg. fab. 72.
arger , s. agger /.
2. Argus , a, um, s. Argos no. II, D.
ärgern , jmd., stomachum alci facere od. movere. ... ... est, quam ut etc.: das hat mich noch mehr geärgertals den Quintus selbst, haec mihi maiori stomacho quam ipsi Quinto fuerunt. – sich ärgern , indignari; stomachari; commoveri dolore ...
... scharfsinnig, sinnreich, spitzfindig, argute cati, Plaut. truc. 493: argute loqui, Cato fr.: contra ... ... Stoicos disserere, Cic.: acute arguteque de alqa re conicere, Cic.: callide arguteque dicere, Cic.: aliquid dicere argutius, Cic.: de alqa re argutissime disputare, Cic.
arglos , simplex (einfach, natürlich, ohne Falsch, Ggstz. astutus). – incautus (sorglosvor Gefahr, Ggstz. cautus). – Adv. simpliciter; incaute.
argema , atis, n. (ἄργεμα), ein kleines Geschwür im Auge, Plin. 20, 40 u.a.
Argīus u. Argīvus , a, um, s. Argos.
argūto , āre, s. argūtor no. II.
Argēus , a, um, s. Argos.
Argōus , a, um, s. Argō.
Buchempfehlung
Diese Ausgabe fasst die vier lyrischen Sammelausgaben zu Lebzeiten, »Gedichte« (1841), »Neue Gedichte« (1850), »Lyrisches und Episches« (1855) und »Neueste Gedichte« (1870) zusammen. »Letzte Gedichte« (1895) aus dem Nachlaß vervollständigen diese Sammlung.
278 Seiten, 13.80 Euro