3. cālo , ōnis, m. (viell. zsgz. aus ... ... handfest, auch gebraucht als Sänftenträger, Cic. u.a.: lectica formosis imposita calonibus, Heiducken, Sen. ep. 110, 17. – beim Heere = ...
Calactē , ēs, f. (Καλώ ἀκτή), Stadt an der Nordküste Siziliens, Ruinen beim j. Calonia, Cic. Verr. 3, 101. Sil. 14, 251. Prisc. 2, 58. – Dav. Calactīnus , a, um, ...
... die Askaloniter, Vulg. Iosuë 13, 3. – C) Ascalōnius , a, um, askalonisch, cepa, ital. scalogna, ... ... u.a. (s. Schuch Apic. 4, 144). – subst., ascalōnia, ae, f., die Schalotte, Anthim. ...
stīpo , āvi, ātum, āre (vgl. στείβω, ich ... ... equi recessus Danai, Petron. poët.: aditus et tectum omne fartim, Apul.: pontes calonibus et impedimentis stipati, Suet.: curia cum patribus fuerit stipata, Ov. – 2 ...
ἄν , eine Partikel, welche im Deutschen durch kein einzelnes Wort übersetzt ... ... . Bei Hom. Od . 3, 255 τάδε καὐτὸς ὀίεαι nahm Ptolem. Ascalonita das καύτός für κὲ αὐτός , es ist aber καὶ αὐτός , ...
dī-vido , vīsī, vīsum, ere (aus dis u. ... ... agros viritim civibus, Cic.: agrum Campanum plebi, Suet.: thesauros singulis, Sall.: dolabras calonibus, Liv.: divisae arboribus patriae, den Bäumen ist ihr Land zugeteilt, Verg ...
lectīca , ae, f. (lectus), I) die Sänfte ... ... Mart.: octophoros, von achten (acht Sklaven) getragen, Cic.: lectica formosis imposita calonibus, Sen.: lectica incomitata, Sen.: lectica aversa, die Rückseite der S. ...