caupōnius , a, um (caupo), zum Schenkwirte gehörig, ... ... 2. – subst., a) caupōnius, ī, m. = caupo (w. s.), Apul. met. 1, 5 H. u. E. – b) caupōnium, ī, n., = καπηλειον (Gloss.), ...
caupōnicula (cōpōnicula), ae, f. (Demin. v. caupona) = καπηλειον, die kleine Schenke, Gloss. II, 116, 22.
Kellner , puer cauponius. – instĭtor popinae oder cauponae. – minister cauponae. – ein geschickter (gewandter) K., puer scitule ministrans.
Kramladen , taberna. – der K. eines Kleinhändlers, Hökers, taberna cauponia (ICt.); caupona. – einen K. halten, tabernam od. cauponam exercere.
caupo (cōpo), ōnis, m., I) = κάπηλος (Gloss.), ... ... Latina, Cic.: malignus, perfidus, Hor.: callidus, Mart.: stabularii aut cauponis hospes, Sen.: ad cauponem (coponem) devertere, Cic.: coponem defraudare, Varr. ...
taberna , ae, f. (urspr. traberna v. trabs ... ... oder fullonis, Hieron.: coriarii, Hieron.: medicorum tabernae, Hieron.: tonsoris, Hor.: cauponia, Schankbude, ICt.: sutrina, Tac.: argentaria, Wechslerbude, Wechsel - ...
īnstitor , ōris, m. (insto), der über die Bude eines ... ... , der selbst (obgleich der Herr) als Umträger seine Waren feilbot, Liv.: cauponis, ICt., od. popinae, Sen., Kellner, Aufwärter: unguentarius, Inscr ...