Cincia , s. Cincius a. E.
Cincius , a, um, Name eines röm ... ... M. Hertz de Luciis Cinciis. Berol. 1842. – II) M. Cincius Alimentus, Volkstribun 205 ... ... 1 u. a – Dav. Cincia = locus Romae, ubi Cinciorum monumentum fuit, Paul. ex Fest. ...
cincinnus , ī, m. (κίκινν ... ... Haarlocke), c. capitis, Plaut.: cincinnorum fimbriae, Cic.: altior hic quare cincinnus? Iuven.: colligare cincinnos, Eccl.: feminae cincinnos crispare, Maecen. in Sen. ep. 114 ...
Cinciolus , ī, m. (Demin. v. Cincius no. II), der kleine, liebe Cincius, Cic. de or. 2, 286.
2. Cincinnātus , ī, m., L. Quintius (Quinctius), Vertreter altröm. Einfachheit u. Biederkeit, im J. 460 v. Chr. zum Konsul gewählt, im J. 458 v. Chr. vom Pfluge weg zur Diktatur berufen, Liv. 3, 25 sq. ...
1. cincinnātus , a, um (cincinnus), mit gekräuseltem Haare, gelockt, der Lockenkopf, ... ... Cic. u.a. – stellae eae, quas Graeci cometas, nostri cincinnatas vocant, Cic. de nat. deor. 2, 14: u. so ...
cincinnulus , ī, m. (Demin. v. cincinnus), das Haarlöckchen, Varr. sat. Men. p. 184, 1 ed. Riese (die Hdschrn. u. Bücheler no. 375 cincinni).
cincinnālis , e (cincinnus), gekräuselt, herba cinc., die auch polytrichon gen. Pflanze, Ps. Apul. herb. 51.
cincinnātulus , a, um (Demin. v. cincinnatus), mit zierlich gekräuseltem Haare, zierlich gelockt, pueri cincinnatuli et calamistrati, Hieron. epist. 130, 19.
Haarlöckchen , cincinnulus. – Haarlocke , cirrus (natürliche). – cincinnus (künstliche). – anulus (Haarringel).
fibra , ae, f. (findo), I) jede Faser an Wurzeln, Pflanzen usw., stirpium, radicum, Cic.: cincinnorum, Cic. fr.: im Plur. vom »Austernbart«, Plin. – II) ...
crīspo , āvī, ātum, āre (crispus), kräuseln, kraus machen ... ... der Lage: a) das Haar: capillum, Plin. 29, 82: feminae cincinnos, Maecen. in Sen. ep. 114, 5: calamistro comas, Hieron. ...
cinnus , ī, m. (viell. verkürzt aus cincinnus, wohl zusammengefügt), ein Mischtrank aus Speltgraupen, Ziegenkäse u. Wein, Arnob. 5, 25; vgl. Non. 59, 30 u. Löwe Prodr. p. 393.
lockig , cirratus (von Natur). – cincinnatus (durch Kunst).
1. crīspus , a, um, Adi. m. Compar. ... ... kraus, I) in der Lage: a) v. Haar, cincinni, Plaut.: coma, Sil.: iubae crispiores, Plin. – v. Pers., ...
... Schwanzstern, Komet (rein lat. stella crinita od. cincinnata), Verg., Sen. u.a.: sidus c., Tac.: stella c., Iustin.: stellae eae, quas Graeci cometas, nostri cincinnatas vocant, Cic.: crinita sidera cometarum, Amm. – / Spätlat. Akk ...
gelockt , cirratus. cirro crispatus (mit natürlichen Locken). – cincinnatus (mit künstlichen Locken).
dēnicālis (dānecālis), e (de u. nex), den ... ... sich die hinterbliebene Familie reinigte, s. Paul. ex Fest. 70, 9), Cincius or. fr. bei Gell. 16, 4, 4. Cic. de ...
con-crispo , āre, I) kräuseln, concrispati cincinni, Vitr. 4, 1, 7: umores se concrispantes, Vitr. 8, 1, 1. – II) übtr., schwingen, schleudern, tela, Amm. 16, 12, 36.
sēmi-cānus , a, um, halbgrau, cincinni, Apul. met. 8, 24: comae, ibid. 9, 30.
Buchempfehlung
Die Geschichte des Gaius Sempronius Gracchus, der 123 v. Chr. Volkstribun wurde.
62 Seiten, 4.80 Euro