scio , īvī u. iī, ītum, īre, wissen, ... ... esse sapientem, Cic.: non se tam barbarum neque tam imperitum esse, ut non sciret (= nesciret) neque bello Allobrogum proximo Aeduos Romanis auxilium tulisse neque etc., Caes. – ...
2. do , dedī, datum, dare (altind. dádā-ti ... ... Ang. von wo? u. dgl., ut quodcumque opus esset sciret unde daret et meminisset atque annotaret quid et quando et cui dedisset, Col. ...
wie , I) als Fragepartikel: quī? quid? – quo modo ... ... wenn er , quasi qui (z.B. tum quidam, quasi qui omnia sciret [wie wenn er alles wüßte]: Quid? tu nescis, inquit, hunc ...
1. tam , Adv. (urspr. Acc. sing. femin. ... ... tam inurbanus, uti ego gravarer, Cic.: non se tam imperitum esse, ut non sciret, Caes. – II) demonstrative Partikel ohne Korrelation, zur Bezeichnung eines vorzüglich ...
recht , I) nicht link: dexter (Ggstz. sinister). ... ... . laetari). – satis (hinlänglich, z.B. priusPlacentiam pervenere, quam satis sciretHannibal ab Ticino profectos: und haud satis fidere alci). – ein r. ...
mīror , ātus sum, ārī, I) sich wundern, sich ... ... id, illud, z.B. illud īam mirari desino, hunc, cum haec nesciret, in dicendo posse tantum, Cic.: si quis forte miratur me ad accusandum ...
lōrum , ī, n. (für *vlōrum, zu griech. ... ... vincire vis? en ostendo manus: tu habes lora, Plaut.: cum apparitor Postumium laxe vinciret, ›Quin tu‹, inquit, ›adducis lorum‹, Liv.: qui lora ...
ne-scio , īvī u. iī, ītum, īre, ... ... exspectatione sim te auditurus, du glaubst nicht, Cic.: cum, quemadmodum sedaret, nesciret, Nep.: nescio, quid narres od. ego, quid narres, nescio, ...
vincio , vīnxī, vīnctum, īre (zu Wz. wi(n) ... ... ., gravibus catenis, Ov., compedibus, Curt., nervo aut compedibus, Gell.: ut me vinciret, Tac.: liberi parentes alant aut vinciantur, Quint.: alqm asservare vinctum, Ter.: ...