occīsio , ōnis, f. (occido), der Totschlag, ... ... erat facta, Cic.: si caedes et occisio facta non erit, Cic.: fortissimorum occisiones, Apul.: Titanum gentem occisione (Variante occidione) delere, Lact. Vgl. Ph. Thielmann Cornif. ...
praecīsio , ōnis, f. (praecido), I) das Abschneiden ... ... meton., das ab- oder ausgeschnittene Stück, der Abschnitt, Ausschnitt, praecisiones tignorum, Vitr. 4, 2. § 2: absol., Vitr. 5, ...
intercīsio , ōnis, f. (intercīdo), das Zerschneiden, Zerhauen ... ... 264, 2 D. 2 – als t. t. der Feldmeßkunst, intercisiones, Zerschneidungen, Gromat. vet. 2, 4 u. 110, 11 ...
Mord , caedes (der Totschlag übh.). – homicidium. caedes ... ... . töten, w. vgl.): M. u. Totschlag begehen, caedem et occisionem facere: M. auf M. begehen, caedem caede accumulare.
dēcīsio , ōnis, f. (decīdo), I) (eig. das ... ... .: dec. nostra, Cic.: haec dec. Roscii, Cic.: decisio pacis, Oros.: decisionem facere, ein Abkommen treffen, Cic. – III) meton. ...
re-nūntio , āvī, ātum, āre, I) zurückberichten, - ... ... aufkündigen, aufsagen, absagen, a) eig.: alci amicitiam, Liv.: decisionem tutoribus, Cic.: hospitium alci, Cic. – insbes., jmdm. eine Einladung ...
vacuefacio , fēcī, factum, ere (vacuus u. facio), ... ... die Eingeweide völlig ausnehmen, Apul. – II) überflüssig machen, aufheben, circumcisiones, Lact. 4, 17 in. – Passiv Nbf. vacefīo, fierī, ...
trānsfugium , iī, n. (transfugio), das Überlaufen, Übergehen ... ... transfugio meruere sacrari, Prud. c. Symm. 2, 505: facere ad Christum de circumcisione transfugium, Übertritt, Sidon. epist. 8, 13, 3.