bicornis , e (bis u. cornu), zweihörnig, zweigehörnt (Ggstz. unicornis), caper, Ov.: animal, Plin.: Fauni, Ov.: Satyri, Calp.: Minotaurus, Tert.: Nictelus, Anthol. Lat. – poet. übtr., v. Neumonde, luna, Hor ...
excornis , e (ex u. cornu), hornlos, ungehörnt, Tert. de pall. 5.
ünicornis , e (unus u. cornu) = μονοκέρατος, ... ... , einhörnig (Ggstz. bicornis), bos, Plin. u. Solin.: rhinoceros, Tert. – subst., ūnicornis , is, m. = μονόκερως, das Einhorn ...
tricornis , e (tres u. cornu), drei Hörner habend, Plin. 8, 73. Solin. 52, 38.
tauricornis , e (taurus u. cornu), Stierhörner habend, Prud. perist. 10, 222.
Corniscae dīvae , ārum, f. (cornix), die göttlichen (der ... ... Krähen, Corp. inscr. Lat. 1, 814 (wo devas Corniscas archaist. = divis Corniscis); vgl. Paul. ex Fest. 64, 7.
reciprocicornis , e (reciprocus u. cornu), eingebogene-, zurückgebogene Hörnerhabend, Laber. b. Tert. de pall. 1.
einhörnig , unicornis.
figūra , ae, f. (fingo, s. Gell. 13, ... ... . Quadrig. fr.: fig. corporis habilis, Cic. – fig. lunata, Cels.: bicornis, Amm.: lapidis trahere figuram, Ov.: quae (plaga) duabus transversis lineis litterae ...
rēgīna , ae, f. (rēx), die Königin, ... ... . u.a.: o Venus, r. Cnidi Paphique, Hor.: siderum r. bicornis, Luna, Hor. – b) Königstochter, Prinzessin, ...
Grānīcus , ī, m. (Γρανικός), Fluß in Kleinmysien, berühmt durch die Schlacht Alexanders des Großen ... ... von Demotika), Curt. 3, 1, 9. Vell. 1, 11, 4: bicornis, Ov. met. 11, 763.