corporālis , e (corpus), I) dem Wesen u. der ... ... u.a. – subst., corporāle, is, n. das Körperliche (Ggstz. corporis expers), Lact.: Plur. corporalia (Ggstz. incorporalia), Sen. – b) als gramm. ...
corporātio , ōnis, f. (corporo), die Körperlichkeit, Eccl. u.a. Spät.
corporāsco , ere (corpus), zum Körper werden, Eccl.
corporātus , a, um, s. corporo.
corporātūra , ae, f. (corporo), die Leibesbeschaffenheit, der Körperbau, pecoris, Col. 6, 2, 15: Plur., ampliores corporaturae, Vitr. 6, 1, 3.
recorporātio , ōnis, f. (recorporo), I) die Wiederherstellung des Körpers, Tert. de res. carn. 30. – II) als Spät. mediz. t. t. = μετασύγκρισις, die Wiederherstellung des Körpers (vgl. recorporo ...
incorporātio , ōnis, f. (incorporo), I) die Verkörperung, Fleischwerdung, bes. Christi, Chalcid. Tim. 2 (u. ö.) u. Eccl. – II) die Einverleibung, Cod. Theod. 10, 9, 1 sqq. ...
in-corporālis , e, unkörperlich (Ggstz. corporalis), Sen. u. ... ... etwas Unkörperliches bezeichnende, abstrakte, Prisc. – Plur. subst., incorporālia, ium, n. (Ggstz. corpora u. corporalia), Sen.
corporātīvus , a, um (corporo), einen Körper bildend, substantiell, kräftigend, Cael. Aur. chron. 1, 6, 183.
corporāliter , Adv. (corporalis), körperlich, Petron. 61, 7 u. Spät.
corporālitās , ātis, f. (corporalis), die Körperlichkeit, Eccl.
con-corporālis , e, derselben Körperschaft einverleibt, gentes, Vulg. Ephes. 3, 6. – subst., concorporālēs, ium, m., Waffenbrüder, Kameraden, Amm. 21, 12, 15 ...
concorporātio , ōnis, f. (concorporo), die Vereinigung, Tert. de bapt. 8 u.a.
recorporātīvus , a, um (recorporo), spät. mediz. t. t. = μετασυγκριτικός, zur Wiederherstellung des Körpers (vgl. recorporo no. II) gehörig, -dienlich, curatio, Cael. Aur.: cucurbitae, ibid.: virtus, ibid.
incorporālitās , ātis, f. (incorporalis), die Unkörperlichkeit, Macr. somn. Scip. 1, 5, 13; 1, 11, 12. Tert. de anim. 7. Boëth. inst. arithm. 2, 31. p. 124, 1 Fr.
in-corporābilis , e (in u. corporo), unkörperlich, Tert. adv. Marc. 3, 17.
incorporāliter , Adv. (incorporalis), unkörperlich, ohne Körper, Eccl.
sēmi-corporālis , e = semicorporeus, Firm. math. 2, 12.
... Plin.: ipsum animal ex albo liquore ovi corporatur, Plin.: quod fetus animantium colore et umore corporentur atque animentur ad vitam, Lact.: quae (pictura) priusquam coloribus corporatur (koloriert wird), umbra fingitur, Non. 37, 13. – Partiz. Perf. corporātus = zum Körper geworden, ...
... , āre (ad u. corpus), mit einem Ganzen vereinigen, accorporari carinis, sich anhängen an usw. (v. einem Stein), Solin. 37, 8: quā (fide) accorporamur in Christo Iesu, Paulin. in Augustin. ep. 25, 1. – ...
Buchempfehlung
Vor dem Hintergrund einer romantisch idyllischen Fabel zeichnet der Autor individuell realistische Figuren, die einerseits Bestandteil jahrhundertealter Tradition und andererseits feinfühlige Persönlichkeiten sind. Die 1857 erschienene Bauernerzählung um die schöne Synnöve und den hitzköpfigen Thorbjörn machte Bjørnson praktisch mit Erscheinen weltberühmt.
70 Seiten, 5.80 Euro