cumulanter , Adv. = cumulate (w. s.), Eccl.
... ., gew. m. Ang. womit? altos fervida musta lacus cumulant, Ov.: locus, qui strage semiruti muri cumulatus erat, Liv.: cumulatae ... ... propria ac vernacula vitia, quae natos statim excipiunt et per singulos aetatis gradus cumulantur (sich häufen), Tac. dial.: accesserunt, quae cumularent ...
bilden , I) eig.: a) formen, gestalten: fingere. effingere ... ... – reddere (herstellen, z. B. peninsula reddita ventorum flatu congeriem arenae accumulantium). – instituere (einrichten, z. B. quartam aciem sex cohortium numero: ...
vestis , is, f.( altind. vastē, er kleidet sich, ... ... feminis vestes, Tac.: vestibus hunc velant, Ov.: struem rogi nec vestibus nec odoribus cumulant, Tac.: vestes de pellibus renones vocantur, Sall. hist. fr. inc. ...
at-tumulo (ad-tumulo), ātum, āre (ad u. tumulus), I) hügelhoch überschütten, a) übh., orca attumulata fluctibus, Plin. 9, ... ... , congeriem arenae, Plin. 4, 5 D. (Sillig u. Jan accumulantium).
jedermann , quisque. unusquisque. quilibet quivis (jeder, s. das ... ... ohne Ausnahme). – certatim (um die Wette, z.B. certatim eum cumulant laude). – auch durch nemo est quin oder qui non, ...