haesitātor , ōris, m. (haesito), der Unentschlossene, sum et ipse in edendo haesitator, tu tamen meam quoque cunctationem tarditatemque vicisti (hast mich übertroffen in usw.), Plin. ep. 5, ...
inter (altindisch antar, innen, innerhalb, zwischen, ahd. ... ... = unter, während, bei, inter hunc tumultum, Liv.: inter colloquia cunctationemque, Liv.: haec inter cenam Tironi dictavi, Cic.: canit inter opus, Tibull. ...
īn-fero , intulī, illātum, īnferre, hinein - od ... ... od. zu erregen suchen, eintreten lassen, veranlassen, moram, cunctationem, Caes.: misericordiam, invidiam, Cic.: iniurias in alqm, Cic. – d) ...
leiden , I) ein Übel mit Schmerzen empfinden: pati. – ... ... (gleichs. bei sich aufnehmen = gestatten, z.B. res dilationem oder cunctationem non recipit), – das werde ich durchaus nicht leiden, non feram, ...
recipio , cēpī, ceptum, ere (re u. capio), I ... ... natura patitur, Cic.: timor misericordiam non recipit Caes.: re iam non ultra recipiente cunctationem, Liv.: plures rem posse casus recipere, Caes. – d) eine angebotene ...
Zaudern , das, cunctatio (die Unentschlossenheit). – cessatio (das Säumen). – tergiversatio (das Ausflüchtemachen). – dubitatio (das Schwanken im Entschlusse). – ... ... . s.). – hier hilft kein Z. mehr, res iam non ultra recipit cunctationem.
dis-cutio , cussī, cussum, ere (dis u. quatio), ... ... u. so crimen, Quint.: periculum (v. der Kühnheit), Liv.: omnem cunctationem eius, Cic.: condiciones pacis, Vell.: eorum advocationem manibus, ferro, lapidibus, ...
zulassen , I) verschlossen lassen: clausum tenere. – non aperire ... ... = gestatten) v. Umständen etc., z.B. discrimen: u. res cunctationem od. dilationem non recipit). – habere (gleichs. an sich haben ...
Aufschub , dilatio (z. B. comitiorum: u. ... ... zum andern). – keinen Au. leiden, dilationem non pati; dilationem od. cunctationem non recipere: den Au. von etwas herbeiführen, differre alqd (z. ...
dī-stinguo , stīnxī, stīnctum, ere (vgl. στίζω), ... ... 1: exemplaria, Suet. gr. 24. – b) endigen, contationem (cunctationem), Apul. met. 2, 30. – c) abtun, schlichten, entscheiden ...
... in edendo haesitator; tu tamen meam quoque cunctationem tarditatemque vicisti, Plin. ep.: habes cunctationis meae causas, Plin. ep.: ... ... m. Ang. was für ein? durch Genet. Gerund., inter cunctationem ingrediendi (flumen) oppressi sunt, Liv.: eos maior prope c. tenebat ...
Aufenthalt , I) das Verweilen an einem Orte: commoratio. – ... ... alqm morari (verzögern); alqm impedire (hindern): keinen Au. leiden, cunctationem non recipere: ohne Au., s. sogleich.