dēclāmātōriē , Adv. (declamatorius), schulrednerisch, deklamatorisch, Greg. Tur. hist. Franc. 2, 24. Anecd. Helv. 55, 15.
dēclāmātōrius , a, um (declamator), schulrednerisch, deklamatorisch, Cic. u.a.
μελετητικός , zum Ueben geneigt, gehörig, bes. zu Redeübungen, declamatorisch.
μελετάω , fut . auch μελετήσομαι , Luc. Pseudos . ... ... μανϑάνοντι καὶ μελετῶντι , Rep . VII, 526 c, öfter, bes. von declamatorischen Uebungen, τὴν ῥητορικὴν μᾶλλον μεμελέτηκεν ἢ διαλέγεσϑαι , Gorg . 448 d, ...