Eiter , sanies (der fließende, mithin ekelhafte Ei.). – ... ... , purulentus. – eitern ; es eitert etwas, pus exit, effluit, effunditur ex etc. – Eiterung , suppuratio. – etwas zur Eiterung bringen ...
regnen , pluere. – es regnet, pluit: es regnet stark, magnus effunditur imber; magna vis imbrium effunditur: es regnet unaufhörlich, continui imbres effunduntur; bei uns, continuos habemus ...
questus , ūs, m. (queror), das Klagen, ... ... qui maeror dignus inveniri in tanta calamitate potest? Cic.: maestis questibus, Sil.: tales effundit pectore questus, Verg.: in questus flebiles sese in vestibulo curiae profuderunt, Liv.: ...
immoderātē , Adv. (immoderatus), ohne Maß, ohne Regel, ... ... imm. et fortuito, Cic.: vox imm. profusa, unartikuliert, Cic.: imm. effunditur spiritus, Quint. – II) übtr., maßlos, über die Maßen, ...
... , a) Töne, tuba sonum patentiore exitu effundit, Sen.: tibiaque effundit socialia carmina vobis, Ov. – v. Pers ... ... – u. medial, vox in coronam turbamque effunditur, die Rede sucht sich bei den Umstehenden u ... ... Cic. Flacc. 69: u. poet., tali effunditur irā m. folg. dir. Rede, Val. Flacc. ...
2. super (ὑπέρ), I) Adv.: 1) ... ... super, Ov.: super poscunt, Verg. – b) darauf, super tales effundit voces, Verg. – c) darüber, drüber, mehr, super quam ...
... effunditur: es ergießt sich ein heftiger R., imber violentius quam alias effunditur: es ergoß sich ein so heftiger R., daß etc., tanta ... ... ut etc.: ein R. ergießt sich in Strömen, imber torrentis modo effunditur: es droht mit R., imbres imminent: der ...
glēba , ae, f. u. glaeba , ae, f ... ... glebae felices, Apul. met. 1, 1: medio se limite gleba Ausonis effundit, Avien. descr. orb. 482. – II) übtr., übh. ...
habēna , ae, f. (habeo), eig. die »Halte«, ... ... amicitiae habenas adducere, remittere, Cic.: fluminibus immittere totas habenas, Ov.: irarum omnes effundit habenas, Verg.: furit immissis Vulcanus habenis, Verg. – 2) insbes., ...
nausea (nausia), ae, f. (ναυσί ... ... , Cels.: nausea enim me segnis haec et sine exitu, quae bilem movet nec effundit, torquebat, Sen.: nauseā edepol factum credo, Plaut. merc. 375 G.: ...
brechen , I) v. intr.: 1) zerbrechen, sich ... ... e castris erumpere: der Fluß bricht aus seinen Ufern, fluvius super ripas effunditur. – die Sonne bricht durch die Wolken, sol inter nubes effulget ...
redundo , āvī, ātum, āre (re u. unda), ... ... Redner u. v. der Rede, überströmen, (Stesichorus) redundat atque effunditur, Quint.: Asiatici oratores parum pressi et nimis redundantes, Cic.: verba effervescentia et ...
Überschwemmung , inundatio; eluvio (beide auch im Plur., z.B. eluviones aquarum: und inundationes od. eluviones terrarum). – die ... ... ein Fluß verursacht eine Üb., flumen extra ripas diffluit; flumen supra ripas se effundit; flumen alveum excedit.