ēnūntiātus , Abl. ū, m. (enuntio), die Aussprache, hae (litterae) sub uno enuntiatu coniunctae, Mar. Victorin. 1, 8, 35 = p. 38, 20 K.
ēnūntiātum , ī, n. (enuntio), der Satz, Ausspruch, Cic. de fat. 9 u. 28. Sen. ep. 117, 13.
indēnūntiātus , a, um (in u. denuntio), unangekündigt, sors, Sen. suas. 2. § 2: arma, ibid. 5. § 2.
ēdictum , ī, n. (edico), die Aussage, ... ... , Satz, Sen. ep. 117, 13 (neben effatum u. enuntiatum). – II) insbes., das Edikt = die ...
... contione denuntiare, ne perseverarent, Suet.: legati venerant denuntiatum Fabio senatus verbis, ne saltum transiret, Liv. – audebat denuntiare Caesari, ... ... praedico, ante denuntio: qui... professi sunt abstineant manus oculosque etc., Cic.: denuntiatum senatus verbis, facesserent propere ex urbe ab ore atque oculis ... ... ) v. Todes- od. Krankheitszeichen, mors denuntiatur, ubi aeger supinus cubat, Cels.: si id membrum ...
... tributa exigere, Cic. – absol., nunc domum renuntiatum, Plaut.: renuntiatum est, Ter. – b) amtlich ... ... Liv.: eodem modo sacerdos Climachias renuntiatus est, Cic.: ter praetor centuriis cunctis renuntiatus sum, Cic.: fratrem a fratre renuntiatum (sc. magistratum, als ...
Satz , I) Ansatzzum Sprung, auch Sprung selbst: impetus ( ... ... S., uno impetu; uno saltu. – II) ausgesprochener Gedanke: enuntiatio. enuntiatum. pronun tiatio. pronuntiatum (der Ausspruch im allg.). – comprehensio (Worte ...
immer , semper (zu allen Zeiten, allezeit, von jeher, ... ... vitam (fürs ganze Leben, z.B. ostreis et boletis in omnem vitam renuntiatum est). – wer auch immer, quicumque: wie groß auch immer, ...
verbum , ī, n. (Wz. *wer, *wre ... ... verbis eris gratulatus, Cic.: anulum, quem ego militi darem tuis verbis, Plaut.: denuntiatum Fabio senatus verbis, ne etc., Cic. – η) quid verbis opus est ...
rēctus , a, um, PAdi. (rego), geradegerichtet, d.i ... ... so r. genus, Ggstz. figurae, Quint.: sermo rectus et secundum naturam enuntiatus, Quint.: oratio recta an ordine permutato, Quint.: orator rectus et sanus, ...
... ut u. Konj., si hoc enuntiatum verum non est, sequitur, ut falsum sit, Cic.: sequitur, ut ... ... mit folg. Acc. u. Infin., nec, si omne enuntiatum aut verum aut falsum est, sequitur ilico esse causas immutabiles, Cic. ...
melden , etwas, nuntiare. renuntiare (ren. bes. dann, ... ... suum adventum praenuntiare iubere: sie hätten sich m. lassen, de eorum adventu praenuntiatum esse. – sich bei jmd. m. lassen, praemittere indicantem venisse se ...
ē-nūntio , āvī, ātum, āre, I) mitteilen, berichten ... ... Graecum Latine, Apul.: breviter enuntiatae sententiae, Cic.: omnis sermo, quo voluntas aliqua enuntiatur (kundgegeben wird), Quint. – b) als log. t. t ...
zumuten , jmdm. etwas, postulare ab alqo alqd od. mit ... ... z.B. plus aliquando attu listi, quam tibi erat attributum a nobis ac denuntiatum). – imperare alci od. alci rei alqd (eine Leistung anbefehlen, ...
effātum (ecfātum), ī, n. (effatus, Partic. v. effor), I) der Ausspruch = die Prophezeiung, ... ... , Cic. Acad. 2, 95 u. (neben edictum u. enuntiatum) Sen. ep. 117, 13.
dē-tēstor , ātus sum, ārī, I) als t. ... ... (mit Anrufung von Zeugen ) ankündigen, passiv, detestatum est testatione denuntiatum, Gaius dig. 50, 16, 238. § 1.