Epidaurus (- um ), s. Epidaurosno. I.
domitrīx , trīcis, f. (Femin. zu domitor, s. ... ... , 124: poet., clava d. ferarum, Ov. her. 9, 117: Epidaurus d. equorum, Verg. georg. 3, 44: Idaea d. leonum mater, ...
... – D) Epidaurēnsis , e, aus Epidaurus, Corp. inscr. Lat. 3. p. 850, 24. – E) Epidauritānus , a, um, aus Epidaurus, epidauritanisch, Plur. subst., Epidauritānī, ōrum, m., die Einw. von Epidaurus, die Epidauritaner, Hieron. vit. Hilar ...
Aesculāpius , ī, m. (Ἀσκληπι ... ... seiner großen medizin. Kenntnisse als Gott der Heilkunde verehrt, vornehmlich zu Epidaurus (Solin. 7, 10), von wo er während der Pest um 293 ...
μέτ-ειμι (s. εἰμί ), unter, ... ... Av . 1666; ὡς οὐ μετὸν αὐτοῖς Ἐπιδαύρου , da sie kein Anrecht auf Epidaurus hätten, Thuc . 1, 28; vgl. Plat. Polit . 275 ...
κονιό-πους , ποδος, ὁ, ἡ , ... ... , mit bestaubten Füßen, nach Plut. quaest. graec . 1 das Volk in Epidaurus, das auf dem Lande lebte, weil sie, wenn sie in der Stadt ...