geharnischt , s. harnischen.
gepanzert , s. »geharnischt« unter »harnischen«.
harnischen , jmd., loricā od. thorace induere alqm (s ... ... , loricā od. thorace se tegere od. se induere. – geharnischt , loricatus; cum lorica; loricāindutusod. munitus; thoracatus.
crupellārius , iī, m. (ein keltisches Wort), ein von Kopf bis zu Fuß geharnischter Fechter bei den Äduern, Tac. ann. 3, 43.
... . – c) mit Eisen bedeckt, geharnischt, agmina, Hor.: gens, Treb. Poll.: catervae, Amm.: pectus ... ... .: armi (equorum), Claud. – subst., ferrātī, ōrum, m., Geharnischte, Tac. ann. 3, 45. – c) eisenhaltig, ...
schwer , I) eig.: gravis (z.B. onus). ... ... , equites gravis armaturae (im allg.); equites ferrati od. cataphracti (geharnischte Reiter): sch. Fußvolk, pedites gravis armaturae; gravius peditum agmen (auf ...
1. armātus , a, um, PAdi. m. (selten) Compar. u. Superl. (v. armo), bewaffnet ... ... dolis, Sil.: illum maluerim aliquo modo mitiorem, quam te isto modo armatiorem (geharnischter), Augustin. ep. 73, 10.
ferreus , a, um (ferrum), I) aus Eisen, eisern ... ... Bearbeitung des Eisens, Plin. 7, 198. – C) = ferratus, geharnischt, equitatus, Amm. 19, 1, 2.
armifer , fera, ferum (arma u. fero), I) Waffen tragend, bewaffnet, kriegerisch, Minerva, Ov.: deus, ... ... Bewaffnete tragend, arvum (das mit Drachenzähnen besäte Feld in Kolchis, aus dem geharnischte Männer hervorkamen), Sen. Med. 471.
contentio , ōnis, f. (contendo), I) das Bespannen ... ... Debatte vor Gericht, Cic. u. Quint.: meae illae vehementes contentiones, geharnischte Reden, Kampfreden vor Gericht (die philippischen gegen Antonius), Cic.: inimicitiae, contentiones ...
προ-βάλλω (s. βάλλω) , ... ... ϑωρακοφόρους , Xen. Cyr . 6, 3, 24, die vor sich die Geharnischten haben; so auch Pol . oft, τὰ ϑηρία πρὸ τῶν κεράτων προεβάλλετο ...