ūsitātus , a, um, PAdi. (*usito), gewöhnlich, gebräuchlich, ... ... Cic.: facimus usitatius hoc verbum, Cic.: utatur verbis quam usitatissimis, Cic.: semivocales geminare diu non fuit usitatissimi mo is, Quint.: quod usitatius esse coepit, Quint.: ...
ructuōsus , a, um (ructus), voll Rülpse, ructuosos spiritus geminare, mit jedem Atemzug einen Rülps ausstoßen, ein Mal über das andere rülpsen, Cael. b. Quint. 4, 2, 123.
verdoppeln , duplicare (eig. u. bildl.). – geminare (zweifach werden lassen). – augere (bildl., vermehren übh., z.B. alcis industriam). – mit verdoppeltem Eifer, acriore etiam studio.
Sieg , victoria. – tropaeum (τρόπα ... ... ); über jmd., s. siegen (über jmd.): einen doppelten S. erfechten, geminare victoriam: den S. herbeiführen, momentum afferre ad victoriam: den S. ...
doppelt , duplex (zweifältig = zweimal oder doppelt vorhanden; dah. ... ... so groß, altero tanto maior; duplo maior: d. machen, duplicare; geminare: ich sehe alles d., quae sunt singula bina video.
laetitia , ae, f. (laetus), I) subj. = die ... ... Cic.: ingenia in laetitiam evocare, zur Fr. stimmen, Sen.: victoriae laetitiam geminare (v. einem Ereignis), Liv.: alcis rei laetitiam minuere (v. ...
wiederholen , I) zurückholen: repetere. reportare (Sachen). – ... ... (zum zweitenmal setzen, tun. sagen etc., z.B. verba). – duplicare. geminare (unmittelbar nacheinander setzen); verb. duplicare iterareque (z.B. verba). ...