grandiusculus , a, um (grandis), ziemlich groß = ... ... 9, 8: filii vel parvuli vel grandiusculi, Augustin. de civ. dei 19, 12, 2: ablactatur iam non infans, sed iam grandiusculus, Augustin. in psalm. 130, 13. – / ...
granditer , Adv. (grandis), I) stark, gewaltig, tüchtig, Eccl. – II) erhaben, grandius sonare, Ps. Ov. her. 15, 30.
aetās , ātis, f. (zsgz. aus dem alten aevitas, ... ... . truc. 1, 1, 1): breve tempus aetatis, Cic.: cum in aetate grandiuscula esse coepisset, Augustin.: in aetate hominum, Plaut.: aetatis spatio probati, durch ...
porto , āvī, ātum, āre (vgl. porta), befördern ... ... durch Abl. od. durch Praepp., lecticā portari, Cic.: dorso grandiuscularum puellarum portari (v. kleinen Kindern), Hieron.: in suo sinu natos portari ...
1. dorsum , ī, n. (wohl für deorsum, devorsum ... ... /): dorso graviora arma portare, Curt.: pisa dorso eminet, Verg.: sicut dorso grandiuscularum puellarum parvuli portari solent, Augustin. conf. 9, 8. – b) ...
parvulus (parvolus), a, um (Demin. v. parvus), ... ... filius, Cic., filiolus, Val. Max.: filia, Nep.: filii vel parvuli vel grandiusculi, Augustin.: aetas, Iustin.: parvulus, ein kleines Kind, Iustin.: a ...
ziemlich , mediocris (mittelmäßig, z.B. orator). – ... ... – od. durch Diminutiva, z.B. z. groß, z. erwachsen; grandiusculus: z. klein, minusculus. – z. viel von etwas, aliquantum ...
obstupēsco (obstipēsco, opstipēsco), stupuī (stipuī), ere, betäubt werden ... ... – m. allg. Acc., infert et alia, quae (worüber) multo grandius obstupescas, Cassiod. var. 2, 39, 11.