hūmānitās , ātis, f. (humanus), I) die ... ... im Umgange mit andern (Ggstz. inhumanitas, superbia), Cic. u.a.: edictorum (in den Ed.), ... ... , quam sermo facetus ac nulla in re rudis, Cic.: communium litterarum ac politioris humanitatis expers, Cic.: ...
verfeinern , polire. expolire (glätten, feilen, z.B. orationem). – excolere (ausbilden, z.B. vitam per artes). – eine verfeinerte Bildung politior humanitas.
... in bezug auf Sitten u. Umgang, Ggstz. inhumanitas, Mangel an Bildung); verb. cultus atque humanitas. – ingenium cultum (gebildeter, veredelter Geist). – ... ... : gar keine B. besitzen, ab omni politiore elegantia abhorrere; a cultu atque umanitate longissime abesse ...
... exemplum (Abschrift) Caesaris litterarum, Cic.: humanitas litterarum tuarum, Cic.: inconstantia mearum litterarum, Cic.: inopia testium ac litterarum ... ... , Cic.: Graecarum litterarum expers od. rudis, Nep.: communium litterarum et politioris humanitatis expers, Cic.: ignarus etiam servilium litterarum, der nicht einmal so ...
Anstand , I) Standort bei den Jägern: insidiae (Hinterhalt). ... ... (Beobachtung des A.). – der seine A. im ganzen Benehmen, urbanitas; politior humanitas: mit A., s. anständig (Adv.): den A. beobachten, ...
polītus , a, um, PAdi. (v. polio), I) ... ... , Cic.: politus e schola, Cic.: homo, Cic.: epistula, Plin. ep.: politior humanitas, Cic.: iudicium, Cic.: Apelles politissimā arte perfecit etc., Cic.: (homo) ...