alid = aliud, s. 1. alis.
acidē , Adv. m. Comp. (acidus), sauer, übtr., non acide feras in animo tuo, mit Verdruß, Vulg. Sirach 4, 9: negat sibi umquam acidius fuisse, jämmerlicher, Petr. 92, 5.
Ägide , aegis. – uneig. unter jmds. A. stehen, praesidio alcis tectum esse.
... quid secundi evenisset..., si quid adversi accidisset, Nep.: quicquid acciderit, jedes Begebnis, Cic ... ... etc., Cic.: si qua calamitas accidisset, Cic.: si quid acciderit, Cic.: si quid ... ... gravius od. si gravius quid acciderit od. accidisset, im Fall einer Niederlage, ...
2. ac-cīdo , cīdī, cīsum, ere (ad u. caedo), anhauen, ... ... , I) eig.: aut ab radicibus subruere aut accidere arbores, anschneiden, Caes. b.G. 6, 27, 4. ... ... tamen efferent se aliquando et ad renovandum bellum revirescent, Cic.: accidere autem oportet singula; sic universa franguntur, ...
al-līdo (ad-līdo), līsī, līsum, ere (ad u. laedo), ... ... am Pfeiler, Lucr.: allidi ad scopulos, Caes. – absol., allidi, zu Boden geschlagen ... ... 3, 15. – dah. allidi = eine Schlappe bekommen, d.i. nicht ohne ...
acidus , a, um, Adj. m. ... ... in Essig eingeweichte, Mart.: acetum acidissimum, Plaut. – Subst., acida, ōrum, n., Saueres = ... ... v. Lebl., alci invisus acidusque, Hor.: v. Pers., alci acidus ac molestus, Sen. – ...
acīdia , ae, f., s. acēdia.
absīda , ae, f., s. apsis /.
agidum , s. ago a.E. /.
aegida , s. aegis.
abs-cīdo , cīdī, cīsum, ere (abs u. caedo), abhauen, ... ... Caes. – b) die Stimme usw. abschneiden = verstummen machen od. lassen, vox absciditur per ἀποσιώπησιν, Quint.: ... ... undique abscisā, Liv.: illa tibi tota oratio abscisa esset, Liv.: abscisis omnibus praesidiis (Unterstützung), Tac. ...
... , 11, 6. – b) Algidus , a, um, algidisch, terra, der oben ... ... 10, 30, 6. – c) Algidēnsis , e, vom Algidus, auf dem Algidus wachsend, genus raphani, Plin. 19, 81 ...
1. algidus , a, um (algeo), von kalter Natur ... ... nix, Catull. 63, 70: algida (Scythia od. Thracia), Naev. tr. 69: saxa, ... ... cath. 11, 35: annositas, Augustin, ep. 269. – subst., algidum, ī, n., die ...
... , a, um (nach Bugge v. Wz. aid = οἰδ, wov. οἰδάω, schwellen; eig. aedmidus), geschwollen, Paul ... ... ; vgl. Gloss. ›aemidus, πεφυσημένος‹; u. ›aemidus, tumidus, inflatus.‹
1. Aenīdēs , ae, m. (Αἰνίδης), der Änide (Nachkomme des Äneus, Αἰνεύς, Vaters des Kyzikos); dah. Plur. Aenidae, v. den Einwohnern von Kyzikum, Val. Flacc. 3 ...
albidus , a, um, Adi. m. Compar. u. ... ... spuma, Ov.: terra, Vitr.: granum, Col.: ulcus, Cels.: color caerulo albidior, Plin. ep.: quo crassius et albidius (pus) est, Cels.: pus est albidissimum, Cels.
ad-rīdeo , ad-rigo, ad-ripio, adrīsio, adrīsor, ad-rōdo , s. arr...
aliquīd , Adv., einigermaßen, Cic. u.a.
Alōīdae , ārum, m., s. Alōeus.
Buchempfehlung
In einem belebten Café plaudert der Neffe des bekannten Komponisten Rameau mit dem Erzähler über die unauflösliche Widersprüchlichkeit von Individuum und Gesellschaft, von Kunst und Moral. Der Text erschien zuerst 1805 in der deutschen Übersetzung von Goethe, das französische Original galt lange als verschollen, bis es 1891 - 130 Jahre nach seiner Entstehung - durch Zufall in einem Pariser Antiquariat entdeckt wurde.
74 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1804 und 1815 ist Heidelberg das intellektuelle Zentrum einer Bewegung, die sich von dort aus in der Welt verbreitet. Individuelles Erleben von Idylle und Harmonie, die Innerlichkeit der Seele sind die zentralen Themen der Hochromantik als Gegenbewegung zur von der Antike inspirierten Klassik und der vernunftgetriebenen Aufklärung. Acht der ganz großen Erzählungen der Hochromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe zusammengestellt.
390 Seiten, 19.80 Euro