invocātio , ōnis, f. (invoco), die Anrufung, ... ... Quint. u.a.: sive in invocationem aliquam sive ad invidiosam implorationem convertimur, Quint.: Plur., Paul. ex Fest. 107, 17: invocationes divinae, Isid. orig. 17, 8, 1.
invocātīvus , a, um (invoco), zum Anrufen geeignet, Serv. Verg. Aen. 1, 1. Boëth. introd. ad syllog. p. 561.
incalātiōnēs (*incalo) = invocationes, Anrufungen, Paul. ex Fest. 107, 17.
anrufen , inclamare (stark anrufen, anschreien, im guten und üblen ... ... ; deum invocare testem. – Anrufen , das, -ung , die, invocatio (das bittende Anrufen). – imploratio (das Anflehen). – testatio ...