olība , s. olīva /.
lībāmen , inis, n. (libo), I) was beim ... ... libamina, die Erstlinge der Beute, Sil. 15, 264: libare alci libamina, Vulg. Ierem. 19, 13; 32, 29 u.a.: relinquat sacrificium et libamen Speise- u. Trankopfer) domino ...
1. Libanus , ī, m. (Λίβα ... ... Libana cedrus, Sedul. carm. 4, 55 (wo Lībana gemessen ist). – Dav. Libanītis , idis, Akk. Plur ... ... ;ανιτις), vom Libanon, mulieres, Orb. descr. 17 (Auct. ...
lībātio , ōnis, f. (libo), das Trankopfer, die Libation, Vulg. Sirach 30, 19 u.a. Isid. orig. 6, 19, 31: Plur., Cic. de har. resp. 21. Vulg. num. ...
lībātor , ōris, m. (libo), der Darbringer einer Libation (eines Trankopfers), cenarum, Fronto de fer. Als. ep. 3. p. 226, 23 N.
cilliba , ae, f. (κιλλίβας, Tischgestell), der Speisetisch, Varr. LL. 5, 118: rund nach Paul. ex Fest. 43, 9.
2. libanus , ī, c. (λίβανος), der Weihrauch, rein lat. tus, Vulg. Sirach 24, 21 u. 39, 18.
Zölibat , s. Ehelosigkeit, ehelos.
clībanus , ī, m. (κλίβανος), I ... ... , 6: aber auch zum Schmoren der Speisen, glires farsos in clibano coques, Apic. 8, 408: u. zum Schwitzen, Cels. 2, ...
lībārius , iī, m. (libum), der Kuchenbäcker, Kuchenverkäufer, Sen. ep. 56, 3. Corp. inscr. Lat. 4, 1768.
libadion , iī, n. (λιβάδιον), das kleine Tausendgüldenkraut, Plin. 25, 68.
il-lībātē , Adv. (illibatus), unvermindert, ungeschmälert, Gregor. epist. 7, 33.
libadios , iī, f., eine Art Weinstöcke mit Weihrauchgeruch, Plin. 14, 117.
Libation , libatio. – libieren , libare.
il-lībātus , a, um (in u. libo), ... ... Val. Max., vires, Liv.: ut eo imperium illibatum referrent, Liv.: se illibatam Germanorum gloriam servavisse, Tac.: Ggstz., si corpus illibatum (untadelig) fortuna praestiterit, quam si ex aliqua parte ...
dēlībātio , ōnis, f. (delibo), die Hinwegnahme, Verminderung, Florent. dig. 30, 116 pr. Chalcid. Tim. 32 C. u. Eccl.
libanōtis , tidis, Akk. tida, f. (λιβανωτίς), Rosmarin, Plin. 19, 187 u. 20, 172.
Libanītis , s. 1. Libanus.
lībāmentum , ī, n. (libo), I) das ... ... , der Speise- u. Trankopfer, Vulg.: libamenta vini, Vulg.: libamenta offerre, Vulg.: libamenta servare, Cic.: libamenta Veneri solvere, Iustin.: Oceano libamenta dare, Iustin.: accipe tui libamenta triumphi, Weihopfer, Stat. – ...
1. caelibātus , ūs, m., (caelebs), der ... ... ad caelibatum pervenire, Cod. Iust. 6, 40, 3: alci caelibatum obicere, Suet. Claud. 16, 3: in caelibatu permanere od. remanere, Suet. ... ... Galb. 5, 1: propter caelibatum ex lege Iulia snbmoveri a hereditate, Gaius inst. 2, 144. ...