mūtābilis , e (muto), wandelbar, veränderlich, launisch, omne ... ... forma rei publicae m. est, Cic.: m. vulgi animus, Liv.: varium et mutabile semper femina, Verg.: pectus m., das sich lenken, zureden läßt, ...
2. im-mūtābilis , e (in u. mutabilis), ... ... Quint.: res stabilis et imm., res imm. et aeterna, Cic.: nec magis immutabile ex vero in falsum, Cic. de fato 18. – v. Pers., ...
veränderlich , mutabilis; commutabilis. Vgl. »unbeständig«. – Veränderlichkeit ... ... z.B. mentis; vgl. »Unbeständigkeit«). – der V. unterworfen sein, mutabilem esse: alles ist der V. unterworfen, nihil semper suo statu ...
sequor , secūtus sum, sequī, tr. u. intr. ... ... si omne enuntiatum aut verum aut falsum est, sequitur ilico esse causas immutabiles, Cic. de fato 28. – e) prägn., leicht folgen, ...
1. varius , a, um (vario), mannigfaltig, mannigfach, ... ... (Ggstz. constans), animus, Sall.: Antonius ingenio varius, Flor.: varium et mutabile semper femina, ein launenhaftes Wesen, Verg. – im Wortspiel mit ...
launisch , difficilis. naturā difficili (krittlig, schwer zu behandeln). ... ... varius (in seiner Stimmung mannigfaltig, wankelmütig; z.B. verb. varium et mutabile semper femina). – l. sein, difficili esse naturā; difficilem ac morosum ...