arguo , uī, uitūrus, ere (v. ἀργός), im ... ... arguebant, Nep.: im Passiv m. Nom. u. Infin., Roscius arguitur occidisse patrem, Cic. – m. Ang. als wen? durch ...
gūsto , āvi, ātum, āre (altind. jušátē, genießt, griech ... ... Hause esse, Plaut.: nec postea cum illo panem gustare potui, non si me occīdisses, Petron.: quantulum ex ista fera dominus gustat? Sen.: ex quo (fonte) ...
1. occīdo , cīdī, cīsum, ere (ob u. caedo ... ... raedarium occidunt. Cic.: nec postea cum illo panem gustare potui, non si me occidisses (wenn man mich tot geschlagen hätte), Petron. – se occidere, Cic ...
īn-simulo , āvī, ātum, āre, jmd. unter Aufstellung von ... ... Nom. u. Infin., M. Agrii argentarii servus, Alexander A. Fanni servum occīdisse insimulatus est, Val. Max. 8, 4, 1; u. so ...
glücklich , felix (glücklich, sowohl Glück bringend, wie Tag, ... ... g. wäre ich gewesen, wenn ich (im Kampfe) gefallen wäre! quam feliciter occĭdissem!: das ist ein g. Tod, haec mors in fortuna putanda est: ...
dahinleben , wie das Vieh, vitam transire veluti pecora. – ... ... (entschwinden, vergehen; beide v. der Hoffnung). – da hinsein , occĭdisse (untergegangen sein, sein Ende erreicht haben). – perisse (zugrunde gegangen ...