patriē , Adv. (patrius), väterlich, Quint. 11, 1, 68.
patria , ae, f., Vaterland usw., s. patrius.
patrius , a, um (pater), väterlich, ... ... , der Geburtsort, patriā Atheniensis an Lacedaemonius? Cic.: patriam recuperare, Liv.: alqm restituere in patriam, Liv.: cremata patria, die Vaterstadt, Liv. – patria maior = μητρόπολις, Mutterstadt ...
Patriot , patriae od. rei publicae amans. rei publicae amicus ( ... ... – ein eifriger P., acerrimus civis: ein P. sein, amare patriam; bene de republica sentire; auf Seiten der (aristokra tischen) Patrioten stehen, optimarum partium in civitate esse.
patricē , Adv. (patricus), väterlich, Plaut. Cas. 723 Schoell.
patrizo , s. patrisso.
patrītus , a, um (pater), väterlich, avito ... ... Cic. Tusc. 1, 45: aetas tibi familiaris et patrita, Fronto ep. ad amic. 2, 7 (6) extr. p. 198, 15 N.: patrita sedes, Arnob. 3, 62 ...
repatrio , āvī, āre (re u. patria), ins Vaterland zurückkehren, heimkehren, Solin. 27, 15. Ambros. de interpell. Iob et David 2, 5. § 19. – übtr., in der Rede zurückkehren, ad Pelusium, ...
patrisso , āre (πατριάζω = πατρώζω), dem Vater nacharten, den Vater spielen, Plaut. Pseud. 442. Ter. ... ... . Diom. 345, 22: aber Consent. art. 376, 33 K. patrizat.
patrīmus , a, um (pater), den Vater noch am Leben habend, Cic., Liv. u.a. – Nbf. patrīmēs, Nomin. Sing., Paul. ex Fest. 93, 2, Nomin. ...
patricus , a, um (pater) = patrius, väterlich, casus, der Genetiv, Varro LL. 8, 66 u.a. Serg. expl. in Donat. 528, 3.
lupātria , ae. f., ein Schimpfwort, Luder, Petron. 37, 6 B. Vgl. Sittl in Wölfflins Archiv 2, 609.
patriōta , ae, m. (πατριώτης), der Landsmann, Gregor, epist. 8, 37.
patrīmēs , s. patrīmus /.
... Vell. – II) subst., patricius, der Patrizier, Plur. patricii, die Patrizier (eingeteilt in patricii maiorum ... ... primus e patriciis Corneliis, Cic.: e patriciis exire, aus einer patrizischen Familie in eine plebejische durch Adoption übergehen ...
Patrizier , patricius. – die Patrizier, patricii; principes. proceres (die Vornehmen im Staate). – Patrizierstolz , patricii spiritus – patrizisch , patricius (Ggstz. plebeius). – auch durch den Genet. patriciorum. – aus einer p. Familie in eine plebejische durch ...
stīpātrīx , trīcis, f. (Femin. zu stipator), als Begleiterin umringend, umgebend, attribut., turmae stipatrices, Trabantenhaufen, Ambros. hexaëm. 5, 16, 53.
Patriarch , patriarcha (als Stammvater, Eccl).
patricīda , ae, m. (pater u. caedo), der Vatermörder, Cic. de dom. 26. Prud. ham. 564.
patriarcha u. - ēs , ae, m. (π ... ... 967;ης), der Patriarch, d.i. I) der Stammvater, Eccl. ... ... Vopisc. Saturn. 8, 4. – / synk. Genet. Plur. patriarchûm, Paul. Nol. carm. 24, 209 ...
Buchempfehlung
Den Bruderstreit der Herzöge von Gothland weiß der afrikanische Anführer der finnischen Armee intrigant auszunutzen und stürzt Gothland in ein blutrünstiges, grausam detailreich geschildertes Massaker. Grabbe besucht noch das Gymnasium als er die Arbeit an der fiktiven, historisierenden Tragödie aufnimmt. Die Uraufführung erlebt der Autor nicht, sie findet erst 65 Jahre nach seinem Tode statt.
244 Seiten, 9.80 Euro