pollicitor , ātus sum, āri (Intens. v. polliceor), ... ... animos lactas? Ter. Andr. 912: largiundo atque pollicitando magis incendere (plebem), Sall. Cat. 38, 1 ... ... Iug. 8, 1: Partic. subst. pollicitata = promissa, pollicitata semel perpetuata manent, Ven. Fort. carm. ...
pollicitātio , ōnis, f. (pollicitor), das Versprechen, die ... ... Plur., quin tu hinc pollicitationes aufer, Ter.: alci magnis praemiis pollicitationibusque polliceri, ut etc., Caes ... ... Poll. in Cic. ep.: illorum pollicitationibus accensus, Sall.: decepti pollicitationibus regis, Liv.
pollicitātor , ōris, m. (pollicitor), der Versprecher, Verheißer, Corp. inscr. Lat. 8, 2353. Tert. adv. Iud. 1. u.a. Eccl.
pollicitātrīx , trīcis, f. (Femin. zu pollicitator), die Verheißerin, Tert. apol. 23.
frico , fricuī, frictum u. fricātum, āre, reiben, ... ... genua, jmds. Knie (als Bittender), Plaut.: corpus oleo, Mart.: oculos pollicibus leviter, Soran.: pavimenta, Vitr.: costas arbore, Verg.: diutius inter se fricari ...
Finger , digitus (auch als Maß, z.B. quattuor ... ... auch als Maß). – der nächste Finger nach dem Daumen (der Zeigefinger), digitus pollici od. a pollice proximus; index digitus; digitus salutaris. – der ...
... , latitudo pollicaris; latitudo digiti pollicis. – daumendick , crassitudine digiti pollicis; crassitudine pollicari. – ... ... pollice crassior. – Daumendicke , crassitudo digiti pollicis. crassitudo pollicaris. – amplitudo pollicaris ... ... – daumenlang , longitudine digiti pollicis. – Daumenlänge , longitudo digiti pollicis.
audāculus , a, um (Demin. v. audax, s. Paul. ex Fest. 27, 7), gar kühn, ... ... 4: rabula, Sulp. Apoll. b. Gell. 15, 5, 4: pollicitatio, Firm. math. 1. praef. in.
hinlocken , jmd. an einen Ort, pertrahere alqm in alqm locum (z.B. precibus, pollicitationibus).
Versprechen , das, promissio (die Zusage). – pollicitatio (die Verheißung). – fides (das gegebene Wort, etwas tun od. halten zu wollen). – promissum od. Plur. promissa (das Zugesagte, Versprochene). – condicio (Anerbietung, unter ...
perīclitābundus , a, um (periclitor), probierend, versuchend, eine Probe machend, mit Acc., puncto pollicis extremam aciem sagittae, Apul. met. 5, 23: voluntatem meam verbis inversis, Apul. apol. 72: m. Genet. sui, Apul. met. ...
... plane debes mittere, ut polliceris, Plin. ep.: mox ubi pollicita est, Ov.: cum aliis polliceretur, aliis minaretur, Lampr. – m ... ... im Eingang der Rede verheißen, ankündigen, quaeso, ut, quid pollicitus sim, diligenter memoriae mandetis, Cic. Quinct. 36: docui, quod primum pollicitus sum, causam omnino, cur ...
cūra , ae, f. (arch. coira aus *coisa ... ... tibi erit eidem, cui salus mea fuit, etiam dignitas curae, Cic.: Caesar pollicitus est sibi eam rem curae futuram, Caes.: propinqui, quibus est puella curae, ...
cūro (altlat. coiro u. coero), āvī, ātum, ... ... ut mihi esset fides, Ter.: ex coriis utres uti fierent, curavit, Sall.: pollicitus sum curaturum me Bruti causā, ut ei Salaminii pecuniam solverent, Cic.: curare ...
cōgo , coēgi, coāctum, ere (zsgzg. aus coigo, ... ... verbinden, dum haec, quae dispersa sunt, cogantur, Cic. – est enim pollicitus, ius civile, quod nunc diffusum et dissipatum esset, in certa genera coacturum ...
1. fidēs , eī, f. (fīdo), das Vertrauen ... ... exhibuere fidem, wurden erfüllt, Ov.: u. so fidem nancisci, Ov.: pollicitam dictis adde fidem, erfülle die Verheißung, Ov.: en haec promissa fides ...
Seite , I) in weit. Bed., jede Fläche eines Körpers, ... ... z.B. cohortes in urbe); alqm allicere (anlocken, z.B. donis pollicitationibusque). – sich von der guten S. zeigen, se bonum praebere: ...
ictus , ūs, m. (icio), der Stoß, Schlag ... ... äußern Gewalt, Cels. 8, 4. p. 335, 30 D. – ictus pollicis, Anschlagen der Saiten mit usw., Hor.: citharae, das Schlagen, Spielen ...
2. lacto , āvī, ātum, āre (Intens. v. lacio), einen an sich locken, um ihn zu hintergehen, durch ... ... fr.: aviditatem operibus, Varro fr.: alqm frustrando, Ter.: sollicitando et pollicitando eorum animos, Ter.
contrā (v. con, d.i. κατά, » ... ... Catilinam contra ac ratus erat magnā vi tendere, Sall.: cum contra fecerint, quam polliciti sint, Cic.: contra quam sanctum legibus erat, Liv.: c. quam supra ...
Buchempfehlung
Von einem Felsgipfel im Teutoburger Wald im Jahre 9 n.Chr. beobachten Barden die entscheidende Schlacht, in der Arminius der Cheruskerfürst das römische Heer vernichtet. Klopstock schrieb dieses - für ihn bezeichnende - vaterländische Weihespiel in den Jahren 1766 und 1767 in Kopenhagen, wo ihm der dänische König eine Pension gewährt hatte.
76 Seiten, 5.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1765 und 1785 geht ein Ruck durch die deutsche Literatur. Sehr junge Autoren lehnen sich auf gegen den belehrenden Charakter der - die damalige Geisteskultur beherrschenden - Aufklärung. Mit Fantasie und Gemütskraft stürmen und drängen sie gegen die Moralvorstellungen des Feudalsystems, setzen Gefühl vor Verstand und fordern die Selbstständigkeit des Originalgenies. Michael Holzinger hat sechs eindrucksvolle Erzählungen von wütenden, jungen Männern des 18. Jahrhunderts ausgewählt.
468 Seiten, 19.80 Euro