Wachtfeuer , im Zshg. bl. ignis, z.B. Wachtfeuer an Wachtfeuer, crebri ignes: er ließ keine W. anmachen, ignes fieri prohibuit.
īgnis , is, Abl. e u. ī, m. ... ... . – b) das Wachtfeuer, ignes Thessali, Hor.: ignes fieri prohibuit, Caes.: ignibus exstinctis, Liv. – c) der Feuerbrand, ...
socer , cerī, m. (altind. vár uras, griech. ... ... bewirbt, Apul.: generum socer mancipio accepit, Sen. rhet.: quia socerum gener sepulturā prohibuit, Liv.: noster socer venit, meines Sohnes Schwiegervater, Ter. Hec. 770 ...
1. populus , ī, m. ( zu pleo, plēbēs, ... ... ad Poenos hi populi: Atellani, Calatini, Hirpini etc., Liv.: simul Aequos clades prohibuit Bolanis suae gentis populo praesidium ferre, Liv. (s. Drak. Liv. ...
cōnsecro , āvī, ātum, āre (con u. sacer), ... ... Kaiser und ihrer Familienglieder, c. Claudium, Suet.: defunctam (matrem) prohibuit consecrari, Suet.: consecrati principes, Suet. – b) übtr.: α) ...
... Konj., potuisti prohibere, ne fieret, Cic.: ne lustrum perficerent, mors prohibuit P. Furi, Liv. – m. folg. quin u. ... ... . – u. (vulgär) pr. alcui m. Infin., idcirco prohibuit ei deus de arbore vitae contingere, Augustin. serm. 187 ...
anzünden , accendere. – inflammare (in Flammen setzen; ... ... ignem accendere; ignem facere (ein Feuer anmachen, z. B. ignes fieri prohibuit, ließ kein Feuer im Lager anzünden): Feuer am Feuer a., ignem ...