1. putus , a, um, Adi. (verwandt mit ... ... und rein, unbefleckt, Varro fr.: purus putus hic sycophanta est, das ist doch ein echter Sykophant, Plaut.: Polymachaeroplacides purus putus est ipsus, wie er leibt u. lebt, der leibhafte, ...
2. pūtus , ī, m. = pusus, der Knabe (noch jetzt ital. putto), Verg. catal. 9, 2.
spūtus , ūs, m. (spuo), das Speien, ... ... . 84. – Plur., venenati sputus, Augustin. de civ. dei 18, 23, 2. p. 287, 23 D. 2 : sputus umorosi, Cael. Aur. de signif. diaet. pass. 99. ...
computus , ī, m. (computo), die Berechnung, Firm. math. 1, 12 extr. Gromat. vet. 331, 3 sqq. Cassiod. de astron. 14: vulg. Nbf. compotus, Gromat. vet. 309, 24 u. 338, ...
puto , āvī, ātum, āre (putus), I) putzen, reinigen, a) im allg.: lanam, Titin. com. 23: vellus, Varro r. r. 2, 2, 18. – b) als t. t. der Gärtnerspr., Bäume ...
echt , I) unverfälscht: sincerus (nicht verfälscht, nicht erkünstelt, ... ... – merus (lauter, rein, wirklich, z.B. principes, libertas). – putus (gediegen, von Gold u. Silber). – verus (wahr, wirklich, ...
gediegen , so lidus (eig. von Metallen; dann auch im Bilde = verkörpert, wirklich). – purus putus (rein von allen unechten Bestandteilen, v. Gold u. Silber). – aus g. Golde, auro solidus – g. Gelehrsamkeit, doctrina exquisita ...
putillus , ī, m. (v. putus = pusus), das Knäbchen, Bübchen, als tändelndes Liebkosungswort, Plaut. asin. 694. – übtr., das Junge = der junge Vogel, Varro sat. Men. 568 B.
ūmōrōsus , a, um (umor), a) sehr feucht, loca, Ps. Apul. herb. 51: sputus (Plur.), Cael. Aur. signif. diaet. pass. 99. – b) sehr saftreich, corpora, Cael. Aur. de morb. ...
poticius = *puticius von putus = puer, stultiores barbaro poticio, Plaut. Bacch. 123 Goetz.
compotus , ī, m., s. computus.