quassātio , ōnis, f. (quasso), I) das ... ... . nat. qu. 3, 15, 4: quassationes, Leibeserschütterungen, Macr. sat. 7, 15, 9. – übtr., die Plage, et cessavit quassatio, Vulg. psalm. 105 ...
conquassātio , ōnis, f. (conquasso), sie Erschütterung = die physische Zerrüttung, totius valetudinis corporis, Cic. Tusc. 4, 29: conquassatio aut diruptio, Cass. Fel. 1. p. 132, 6.
dif-fluo , flūxī, flūxum, ere (dis u. fluo), ... ... Teile auseinander fließen, fließend sich ausbreiten, quassatis undique vasis diffluere umorem, Lucr. 3, 435: quoad (oleum) exundante copiā ...
Schütteln , das, quassatio (z.B. capitis, membrorum). – iactatio (z.B. cervicum).
erschüttern , quassare. concutere. conquassare (eig. und bildl.). – ... ... acriter); alcis animum commovere (heftig, vehementer, graviter). – Erschütterung , quassatio. conquassatio (eig., als Handlung). – labefactatio (das Wankenmachen, bildl.). – ...
horror , ōris, m. (horreo) = φρίξ, φρίκη, das ... ... , Plin.: horrores febrem praecedentes, Scrib. Larg.: febrium cum horrore et multa membrorum quassatione, Sen.: aquilo horrores excitat, Cels.: horror atque etiam febricula permanet, Cels.: ...
... b) heftig erschüttern, iam quassatis circumiacentibus tectis, schon krachten, Plin. ep. 6, 20, 6 ... ... zerschmettern, zerschlagen, zerbrechen, zerstoßen, exbolas quassant, Naev. com. fr.: quassatis vasis diffluere umorem cernis, Lucr.: naves quassatae, leck gewordene, Liv ...
ir-ritus , a, um (in u. ratus), I) ... ... a) v. Lebl., vergeblich, unwirksam, erfolglos, prodigium, Tac.: quassatio capitum, Liv.: inceptum, Liv.: remedium, Tac.: preces, Plin. pan.: ...