strava (straba), ae, f. (zu gotisch straujan, streuen), ein aus feindlichen Waffenrüstungen errichteter Siegeshügel, Lact. ad Stat. Theb. 12, 62. Iordan. Get. 49, 258. p. 124, 20.
gravātē , Adv. (gravor), mit Umständen, ungern, ... ... nicht ungern, Cic. u.a.: multorum causas non gravate et gratuito defendere, Cic. de off. 2, 66. – Compar., manus et plantas ad saviandum gravatius porrigere, Fronto ad M ...
gravātio , ōnis, f. (gravo), die (körperl.) ... ... de morb. acut. 3, 5, 53: gravatio, quam κάρωσιν vocant, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 3, 33: Ggstz., gravatio atque tensio supinatis aegrotantibus ...
gravāmen , inis, n. (gravo), die Beschwerlichkeit, drückende Last, ... ... u.a. Cassiod. var. 9, 2, 1. – Nbf. gravāmentum , ī, n., Gloss. II, 34, 43 (wo Plur. gravamenta).
gravātim , Adv. (gravor) = gravate, Lucr. 3, 387: haud gr., Liv. 1, 2, 3: non gr., Solin. 1, 76.
gravanter , Adv. (gravans v. gravor), mit Mißbehagen, ungern, reguli Gallorum... ... ... ad Poenum venerunt, Liv. 21, 24, 5 zw. (die Ausgaben gravate): gr. nostras suscipere iussiones, Cassiod. var. 4, 5, 1. ...
dēprāvātē , Adv. (depravo), verkehrt, unrichtig, de quibus neque depravate iudicant neque corrupte, Cic. de fin. 1. 71.
ingravātē , Adv., unweigerlich, nicht ungern, Amm. 17, 10, 10 u. 18, 2, 6.
dēprāvātio , ōnis, f. (depravo), die Verdrehung, ... ... I) eig.: distortio et depravatio quaedam, Cic.: oris, Grimassen, Cic.: Plur., manuum, articulorum depravationes, Sen. ep. 24, 16. – II) übtr.: ...
aggravātio , ōnis, f. (aggravo), die Beschwerung, Belästigung, der Druck, ventris, Arnob. in psalm. 44. – übtr., manus tuae, Augustin. enarr. in psalm. 31 serm. 2. § 15: animae, Augustin. ...
ingravātio , ōnis, f. (ingravo), I) die Beschwerung, Last, Cod. Theod. 7, 13, 7. – II) die Verhärtung, cordis, Augustin. quaest. in gen. 2, qu. 30 in.
gravābilis , e (gravo), beschwerend, beschwerlich, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 15, 136 u.a.
dēprāvātor , ōris, m. (depravo), der Entsteller, Verderber, Eccl.
in-gravanter , Adv., unweigerlich, Gregor. epist. 5, 37 u.a. Eccl.
rāvastellus , s. grāvastellus.
grāvastellus , ī, m. (Demin. v. *gravaster, vom griech. γραῦς; anders Paul. ex Fest. 96, 13 ... ... . Studemund im Hermes 1, 284 f. Walde (S. 353) plädiert für rāvastellus od. rāvistellus.
prae-gravātio , ōnis, f., die Schwere, Eingenommenheit, mediz. t. t., capitis, Veget. mul. 1, 25, 3.
in-dēprāvātus , a, um (in u. depravo), unverdorben, von jeder Verderbnis frei, virtus, Sen. ep. 76, 19.
ῥαφανίς , ῖδος, ἡ , der Rettig , vgl. ... ... , 56 d; Theophr . u. sonst in Prosa; ῥαφανῖδι τὴν πυγὴν βεβυσμένος , Luc. de Mort. Peregr . 9, geht auf die unter ῥαφανιδόω erwähnte Strafe. – ...
Buchempfehlung
Die Brüder Atreus und Thyest töten ihren Halbbruder Chrysippos und lassen im Streit um den Thron von Mykene keine Intrige aus. Weißes Trauerspiel aus der griechischen Mythologie ist 1765 neben der Tragödie »Die Befreiung von Theben« das erste deutschsprachige Drama in fünfhebigen Jamben.
74 Seiten, 4.80 Euro