traho , trāxī, tractum, ere (vielleicht aus *dhragho zu ... ... in morbo diutius, verharren, bleiben, Cels.: qui ceterā parte anni traxerunt, resolvuntur tempore autumni, die ihr Leben gefristet haben, Cels. – b) ...
crūsta , ae, f. (verwandt mit crūdus, cruor), ... ... .: resolvere crustas od. crustas a vivo (von Mitteln), Cels.: donec resolvuntur (sich ablösen) crustae, Cels. – e) ( als t. ...
re-solvo , solvī, solūtum, ere, wieder auflösen, ... ... löst sich auf, wird locker, Verg.: gleba resoluta defluxit, Curt.: nubes resolvuntur in aquas, Sen.: quicquid (natura) composuit, resolvit, quicquid resolvit, componit ...