tūtin , tūtine , s. tū.
astūtia , ae, f. (astutus), die List, ... ... Caecil. com. fr. 229 R.: quae tamen ego omnia non astutiā quādam, sed aliquā potius sapientiā ... ... opus est tuā mihi ad hanc rem expromptā memoriā atque astutiā, Ter.: Martem astutiā decipere, Hygin. – Plur. = ...
futūtio , ōnis, f. (futuo), das Beschlafen, der Beischlaf, Catull. 32, 8 (Plur.). Mart. 1, 106, 6.
buttuti , Interi., bei Plaut. nach Charis. 242, 11.
tuticus , s. mēddix.
tūtimet , s. tū.
Tūtilīna , ae, f. (tueor), die Schutzgöttin, a) als Göttin, die man in der Not anruft, Varro sat. Men. 216. – b) als Beschützerin des Getreides, Varro LL. 5, 163. Macr. sat. 1, ...
mātūtīnō , Adv. (matutinus), früh, frühmorgens, Vitr. 6, 6 (9), 5. Plin. 7, 181; 18, 27 u. 19, 183. Apul. met. 5, 17; 7, 24; 9, 5. Greg. Tur. de ...
statūtio , ōnis, f. (statuo), die Hinstellung, Errichtung, tigni, Vitr. 10, 2, 10.
mātūtīnē , Adv. (matutinus), früh, frühmorgens, Prisc. 4, 34.
mātūtīnus , a, um, in der Frühe geschehend, morgendlich ... ... Morgen, hoc eius erat matutinum, Sen. ep. 83, 14: ante matutinum, Plin. 2, 36: non ultra matutinum, Sen. nat. qu. 5, 83: pridie aut ...
Praetūtiī , iōrum, m., eine Völkerschaft in Italien, ... ... bekannt durch Weinbau; wovon A) Praetūtius , a, um, prätutisch, vina, Plin.: pubes, Sil. – B) Praetūtiānus , a, um, prätutianisch, ager, Liv. u. ...
fētūtīnae (foetūtīnae), ārum, f. (feteo), stinkende Örter, Apul. apol. 8. – übtr. u. verächtlich, grammaticae, elende Erklärungen der Grammatiker, gleichs. grammatische Pfützen, Prob. Val. b. Gell. 13, 21 (20), ...
restitūtio , ōnis, f. (restituo), I) Wiederherstellung, domus, Suet.: theatri, templi, Sulp. Sev.: urbis in maius, Wiederaufbau u. Vergrößerung, Iustin.: bildl.: libertatis, Val. Max.: lunae, Erneuerung, Arnob. – II) die ...
īnstitūtio , ōnis, f. (instituo), I) die Einrichtung, rerum, Cic.: institutionem suam conservare, seiner Gewohnheit (seiner Art) treu bleiben, Cic ... ... Unterricht, doctoris, Cic.: Cynica, Grundsätze, Tac.: quaedam genera institutionum (Methoden), Suet.
dēstitūtio , ōnis, f. (destituo), a) das treulose Verlassen, Im-Stiche-Lassen, gregis, Greg. in Iob 32, 38: absol., Suet. Dom. 14, 4. Ambros. de off. 1, 47, 228. – b) die ...
foetūtīnae , s. fētūtīnae.
... Cic.: quaerebamus ›An esset omnibus animalibus constitutionis suae sensus?‹ Sen.: constitutionem rerum suarum facere, ... ... , Vitr.: omnis civitas, quae est constitutio populi, Cic.: illa praeclara constitutio Romuli, Cic. – II) ... ... decreto priorum legatorum aut ex nova constitutione senatus facere, Liv.: an auctor constitutionis fieret, Tac. – ...
mātūtīnālis , e (matutinus), zur Frühe (zum Morgen) gehörig, tempus, der Morgen ... ... : hymni, frühmorgens gesungene, Greg. dial. 1, 2 extr.: hoc matutinale donum, Greg. Tur. hist. Franc. 9, 20. p. 376, ...
prōstitūtio , ōnis, f. (prostituo), I) die Preisgebung zur Unzucht, Arnob. 2, 16. Tert. de pudic. 6: Plur., mulierum prostitutiones, Lact. 5, 8, 7. – II) übtr., die Entehrung, ...
Buchempfehlung
Anders als in seinen früheren, naturalistischen Stücken, widmet sich Schnitzler in seinem einsamen Weg dem sozialpsychologischen Problem menschlicher Kommunikation. Die Schicksale der Familie des Kunstprofessors Wegrat, des alten Malers Julian Fichtner und des sterbenskranken Dichters Stephan von Sala sind in Wien um 1900 tragisch miteinander verwoben und enden schließlich alle in der Einsamkeit.
70 Seiten, 4.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1804 und 1815 ist Heidelberg das intellektuelle Zentrum einer Bewegung, die sich von dort aus in der Welt verbreitet. Individuelles Erleben von Idylle und Harmonie, die Innerlichkeit der Seele sind die zentralen Themen der Hochromantik als Gegenbewegung zur von der Antike inspirierten Klassik und der vernunftgetriebenen Aufklärung. Acht der ganz großen Erzählungen der Hochromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe zusammengestellt.
390 Seiten, 19.80 Euro