Online-Bibliothek

φαιστός od. φαῖστος , leuchtend, hell, zw.

Ἡφαιστό-πονα , ὅπλα , von Hephästus gemacht, Eur. I. A . 1071.

Ἡφαιστο-τευχής , ές , dasselbe; δέπας ... ... . bei Ath . XI, 469 f, wo Schweigh. des Metrums wegen ἡφαιστοτυχές , Herm. ἡφαιστοτυκές ändern.

Ἡφαιστό-τευκτος , von Hephästus bereitet, hervorgebracht, σέλας Soph. Phil . 975, τρίπους D. L ,. 1, 32, πανοπλία Procl. chrestom . 6.

Bellovacī , ōrum, m., eine Völkerschaft in Gallia Belgica, in der Gegend des heutigen Beauvais, Caes. b. G. 2, 4. § 5 u. ö.

τροφή , ἡ , das Ernähren, μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς ... ... Soph. El . 766; Nahrung, Kost, Speise, Unterhalt ; Pind . τροφαῖς ἵππων , Ol . 4, 14; vgl. Her . 2, 65 ...

ῥῖψις , ἡ , das Werfen, Schleudern, τοξική Plat. Legg . VII, 813 d; das Herabschleudern, Ἡφαίστου ῥίψεις ὑπὸ πατρός , Rep . II, 378 d; καὶ πτῶσις , Plut. Lys . 12; ὀμμάτων , Sull . ...

πτόρθος , ὁ , Trieb, Schößling, junger Zweig, Ast; ἐκ πυκινῆς δ' ὕλης πτόρϑον κλάσε , Od . 6, 128; τροφαῖσιν ὥς τις πτόρϑος ηὐξόμην , Eur. Hec . 20; πτόρϑοισι δάφνης , ...

θειότης , ητος, ἡ , Göttlichkeit, göttliche Natur, göttliches Wesen, Plut. Symp . 4, 2, 2; bes. göttliche Schönheit, Ἡφαιστίωνος Luc. de calumn . 17. Bei Plut. Sull . 6 Vertrauen ...

ἄ-φθιτος , unvergänglich, fest, dauerhaft ... ... 5, 724, ϑρόνος 14, 238, σκῆπτρον 2, 46. 186, Ἡφαίστου δόμος 18, 370, Neptuns δώματα 13. 22, κλέος 9, ...

ὀξυ-λάβη , ἡ , eine Art Zange, auch ὀξύλαβος genannt, Suid. v . Ἥφαιστος; auch = ὀξυλάβεια , Palaeph . 72.

πευκήεις , εσσα, εν , mit Fichten bewachsen, sichtenreich; οὔρεα ... ... . 678; νῆσος , Orph. Arg . 1194; aus Fichten gemacht, Ἥφαιστος , d. i. das Feuer der Pechfackeln, Soph. Ant . 123; ...

μετα-πρεπής , ές , unter Andern hervorglänzend, ausgezeichnet, Ἡφαίστου δόμον μεταπρεπέ' ἀϑανάτοισιν , unter den Unsterblichen, Il . 18, 370.

ἐγ-καθ-υβρίζω τρυφαῖς , schwelgen in, Eur. Tr . 997.

... μάλιστα δὲ καὶ αὐτός ; 14, 239 Ἥφαιστος δέ κ' ἐμὸς παῖς ἀμφιγυήεις τεύξει ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ ϑρῆνυν ποσὶν ἥσει ... ... , ὅτι οὐκ ἐκληπτέον κατὰ συναλοιφὴν τὸν καί, ἀλλὰ τὸν κέ· ἔστι γὰρ Ἥφαιστος δ' ἐμὸς πάις τεύξει, ὥστε περισσὸν νοεῖσϑαι τὸν κέ Ὁμηρικῶς ; ...

δέ , eine von Hom . an sehr gew. Partikel, welche ... ... ἔφην ἐγώ· σὺ δὲ ἄρτι πέπυσαι ; Plat. Prot . 310 b; Ἥφαιστε, σοὶ δὲ χρὴ μέλειν ἐπιστολάς Aesch. Prom . 3; so ...

Belgae , ārum, m. (»Balge« im Niederdeutschen = eine niedrige ... ... ) Belgium , ī, n., ein Teil von Gallia Belgica j. Beauvais, Artois, Amiens, Caes. b. G 5, 12, 2 u.a ...

κύων , ὁ, ἡ , gen . κυνός, κύνα, ... ... 1342; Alexis bei Ath . IX, 379 b sagt von den Feuerfunken Ἡφαίστου κύνες ᾄττουσιν κούφως πρὸς αἴϑραν , vgl. Eubul. ibd . – 3) ...

ἧμαι , ἧσαι, ἧσται , im compos . κάϑηται , ... ... , 542; verborgen sitzen, Od . 8, 503. 512; Tragg ., κορυφαῖς δ' ἐν ἄκραις ἥμενος Aesch. Prom . 366, öfter; ἐν ...

σκάφη , ἡ , jeder ausgegrabene, ausgehöhlte Körper, jedes Gefäß ... ... αὐτῇ τῇ Βριζοῖ σκάφας πάντων πλήρεις ἀγαθῶν Ath. VIII, 335 b; σκάφαις ἐξαντλεῖν τὸ χρυσίον , Luc. Gall . 12.