vīnctor , ōris, m. (vincio), der Verbinder, Arnob. 6, 13.
1. re-ligo , āvī, ātum, āre, I) zurückbinden ... ... α) übh.: virginem, Ov.: rite equos, anspannen, Verg.: religato revinctoque navigio trahi, in einem an ein anderes gebundenen u. befestigten Fahrzeuge, ...
ad-haereo , haesī, haesum, ēre, an etw. ... ... (durch Frost = angefrorene), Tac.: m. in u. Abl., vincto in corpore, Ov.: absol., qui adhaerent pediculi, leguntur, Col.: adhaerens ...
... einpressen, 1) eig.: virgo vincto pectore, Ter. eun. 314. – 2) bildl., als rhet. ... ... . 2, 581. – E) an seine Stelle festbannen, crederes vinctos, immo potius affixos in suis haerere vestigiis, Sulp. Sev. 1 ( ...
audio , īvī u. iī, ītum, īre ( aus ... ... misisset, non paruisse, aut qui dicto audientes in tanta re non fuissent, eos vinctos potius quam necatos, Cic. – u. dicto audientem esse alci, ...
īnstar , n. indecl. (aus instare), eig. das Einstehen ... ... .: exhorruit aequoris instar, Ov.: duces vestros reorum instar (ganz wie Verbrecher) vinctos habet, Curt.: hic centum homines electos appellatosque patres habuit instar consilii publici, ...
aeternus , a, um, Adj. m. Compar. (zsgz ... ... Spät.: domus, Grabmal, Corp. inscr. Lat. 1, 1008: aeterno devinctos amoris vulnere, Lucr., od. amore, Verg.: aeternior natura (ligni), ...
Statt, statt , I) in verschiedenen Redensarten: statthaben, stattfinden, ... ... conterruerat: statt daß man sie getötet, habe man sie gefesselt, eos potius vinctos quam necatos esse). – Zuw, auch cum, z.B. statt ...