Wiege , cunae (die Kinderwiege). – cunabula, ōrum, n. pl. (die Kinderbetten in der Wiege; dann für die Wiege selbst; meton., wie unser »Wiege«, bald = frühester Aufenthalt, Wohnsitz, ... ... W., puer vagiens (das quäkende Kind): der Ort seiner Wiege, locus incunabulorum, u. bl. ...
λίκνον , τό , auch λῖκνον u. ... ... . λικμός , die Alten leiten es in der ersten Bdtg von λέχος ab, u. dah. wohl die Schreibung λεῖκνον , vgl. E. M .), 1) eine Schwinge, Wiege, wie ein Korb geflochten, H. h. Merc . 21, 63; ...
... incunabula, Val. Max.: locus incunabulorum, der Geburtsort, Suet.: inde ab incunabulis, Liv. – 3) = der Ursprung, der erste Anfang, ... ... incunabula studiorum Fronto: non alienum fuit de oratoris quasi incunabulis dicere, Cic.: ab ipsis dicendi (der Redekunst) velut incunabulis, Quint.: ...
... 16 in. – β) mit bl. Abl. od. ab u. Abl. des Körpers u. Körperteiles usw., v. ... ... 8, 33. – γ) m. ab u. Abl. der Krankheit: a morbo valui, ab ...
... , s. anfangs. – von A. her, ab ultimo initio: vom A. an erzählen, ab initio od. ab ultimo initio repetere: altius ordiri et repetere. ... ... Welt an bis zu etc., ab initio rerum usque ad etc. – wie der A., so das ...
... Geburt gehört). – eine zu frühe G., abortus. – Stunde der G., Tag der G., ... ... Tage der Geburt an); in cunabulis (in der Wiege, z.B. non in cunabulis consulem factum esse); inde ab incunabulis (von der Wiege an): vor jmds. G., ante alqm natum; antequam alqs natus ...