de-ascio , āvī, ātum, āre, I) mit der Axt behauen, glätten, deasciatus stipes, Prud. perist. 10, 381. – II) mit der Mauerkelle abreiben, -vernichten, quisquis hunc titulum (monumenti) deasciaverit, Corp. inscr. Lat. 14 ...
δρασμός , ὁ , ion. δρησμός , das Entlaufen, die Flucht; Aesch. Pers . 552. 562; Eur . öfter, auch im plur., I. T . 892; Her . 6, 70 u. A.; δρασμῷ χρῆσϑαι , entlaufen, ...
diastol eu s , eī, m. (διαστολεύς), der Rechnungsrevisor, Cod. Iust. 10, 71 (69) 4 Kr.
ἵζημα , τό , das sich Setzen, die Senkung; διαστὰς ὁ ἰσϑμὸς ἢ ἵζημα λαβών Strab . I, 58; vgl. Plut. def. orac . 44. – Von der Rede im Ggstz von ὕψος , Longin . 9, 13. ...
2. colo , coluī, cultum, ere ( aus *quelō, ... ... – v. Gottheiten (vgl. Drak. Liv. 31, 30, 9), deos deasque veneror, qui hanc urbem colunt, Plaut.: Iuno regina, quae nunc Veios colis ...
θεάομαι (vgl. ϑάομαι, ϑηέομαι ), sehen, schauen, betrachten; ... ... , das Gesehene, Thuc . 3, 38, ist f. l. für δρασϑέν . – Bei Sp . finden sich einzelne Formen des Activs, bes. ...
δι-ίστημι (s. ἵστημι ), ... ... διίστατο Il . 13, 29; vgl. 17, 391. 24, 718; διαστὰν γᾶς βάϑρον , auseinander klaffend, Soph. O. C . 1653; τὰ ...
διά-σημος , sehr erkennbar, berühmt; καὶ λαμπρός , Plut. Dion . 54; κράνος , ... ... . 17, u. a. Sp . – Vom Ton, vernehmlich, deutlich, διάσημα ϑροεῖ Soph. Phil . 209.