spectātor , ōris, m. (specto), I) der ... ... caelestium, Cic.: Albanus exercitus, spectator certaminis, Liv.: certaminis, cui destinatur frequens spectator (von angehenden Rednern), ... ... cuiusque adest, Liv.: caelestissimorum eius operum spectator et adiutor, Vell.: locus fusorum ab Alexandro Persarum sp. ...
spōnsālis , e (sponsus), zum Eheverlöbnis-, zur Verlobung gehörig ... ... decentissimum sponsaliorum genus est adulterium, Sen.: sponsalia facere (schließen), Cic.: sponsalia rite facere, Liv.: sponsalia facere dictatis verbis, Ov.: surgam ad sponsalia, quod promisi, Sen. ...
spectātus , a, um, PAdi. (v. specto), I) geprüft, ... ... castitas, Liv.: spectatissimum sit, Liv. – a divo Hadriano in mores atque litteras spectatus, wegen seines Benehmens und seiner Kenntnisse bei H. angesehen, Gell. 13 ...
spectātio , ōnis, f. (specto), I) das Schauen, Anschauen, Beschauen, 1) im allg., apparatus, Cic. u. Vitr.: animum spectatione levari, Cic.: quam spectationem θεωρίαν rectissime nominavit, Lact.: Plur., Vitr. 10. praef. ...
spectāmen , inis, n. (specto), I) die Probe, der Prüfstein, Plaut. Men. 966. – dah. a) die Bewährung, das Erprobtsein, morum, Prud. psych. 913. – b) ...
speciālis , e (species), I) besonder, speziell, (Ggstz. generalis), Sen., Quint. u.a. – subst., speciālis, is, m., der besondere Freund, spec. atque intimus ...
Spartacus , ī, m., ein berühmter Gladiator, Thrazier von Geburt, Anstifter u. Leiter des Gladiatorenkrieges gegen die Römer, Liv. epit. 95. Flor. 3, 20. Vell. 2, 30. Hor. carm. 3, 14, 19.
spoliātio , ōnis, f. (spolio), die Beraubung, Plünderung, sacrorum, Liv.: in tanta spoliatione omnium rerum, Cic.: Plur., spoliationes, fanorum, Cic.: oppidorum fanorumque spoliationes, Cic. – übtr., die gewaltsame Entziehung, sp. dignitatis ...
speciātim , Adv. (species), insbesondere, besonders, Vulc. Gallic. Avid. Cass. 6. § 6: Ggstz. generaliter, Mart. Cap. 9. § 939. – / Cic. post red. in sen. 21 jetzt separatim.
spoliātor , ōris, m. (spolio), der Berauber, Plünderer, monumentorum spoliator vexatorque, Cic. Verr. 4, 80: sp. templorum, Liv. 29, 18, 5: pupilli, Iuven. 1, 46.
spoliātus , a, um, PAdi. m. Compar. (v. spolio), ausgeplündert, armselig, nihil illo spoliatius, es gibt kein Reich, das ärger ausgeplündert wäre, Cic. ad Att. 6, 1, 4.
spatiātor , ōris, m. (spatior), der müßige Herumspazierer, Pflastertreter, Cato oratt. 40. fr. 3 (bei Macr. sat. 3, 14, 9).
spodiacus , a, um (σποδιακός) = cinereus, aschfarbig, collyrium, Scrib. Larg. 24 in. (vgl. 23 extr.).
spontāneē , Adv. (spontaneus), freiwillig, Vulg. 1. Petr. 5, 2. Hieron. epist. 52. no. 7. Th. Prisc. 1, 8.
speciāria , ae, f. (species), die Spezerei - od. Gewürzhändlerin, Corp. inscr. Lat. 6, 10112.
sphyraena , ae, f. (σφύραινα), ein Meerfisch, sonst sudis gen., Plin. 32, 154.
spissātio , ōnis, f. (spisso), die Verdichtung, Sen. ep. 86, 18.
speciātus , a, um (species), gestaltet, gebildet, Tert. adv. Hermog. 40.
spurcāmen , inis, n. (spurco), der Unflat, Prud. cath. 9, 56.
spontālis , e (spons), freiwillig, Apul. met. 4, 11 u.a.
Buchempfehlung
Der aus Troja zurückgekehrte Agamemnon wird ermordet. Seine Gattin hat ihn mit seinem Vetter betrogen. Orestes, Sohn des Agamemnon, nimmt blutige Rache an den Mördern seines Vaters. Die Orestie, die Aischylos kurz vor seinem Tod abschloss, ist die einzige vollständig erhaltene Tragödientrilogie und damit einzigartiger Beleg übergreifender dramaturgischer Einheit im griechischen Drama.
114 Seiten, 4.30 Euro