fictio , ōnis, f. (fingo), das Bilden, ... ... , Gell. 18, 11, 2. – fictio nominis, entw. die Bildung eines Wortes nach einem Naturlaute (zB. ... ... Lact. 1, 21, 44. – als rhet. t. t., fictio personae (= προσωποποΐα), ...
Bildung , I) die Handlung des Bildens, a) sinnlicher Dinge: formatio. figuratio. – B. von Namen, Wörtern, fictio nominum, vocum: die B. eines Staates, res publica constituenda (feste ...
Wortbildung , fictio vocum od. nominum.
Onomatopöie , fictio nominis.
Personaldichtung , personarum fictio oder confictio; od. ficta alienarum personarum oratio.
erdichtet , fictus. confictus. – commenticius (ersonnen, aus der ... ... . nuntius); verb. ementitus et falsus. – ein e. Fall, fictio: kleine erdichtete Züge, mendacinucula( n. pl .).