fīcus , ī u. ūs, f. (wahrscheinlich aus dem phönizischen phaggim ... ... de morb. chron. 3, 2, 26 u. ö. – poet., ficus prima, die »erste Feige« = der Anfang des Herbstes, Hor. ...
sulca fīcus , s. 1. sulcus, a, um.
asinastra fīcus , eine uns unbekannte Feigenart, Cloat. b. Macr. sat. 3, 20 (2, 16), 1.
süß , dulcis (eig. süß von Geschmack, dann übh. die Sinne angenehm berührend, z.B. aqua, ficus: u. sonus, vox: u. somnus, sopor: u. nomen libertatis). – suavis (eig. lieblich von Geruch; dann ...
sērus , a, um (Wz. *sēī- langsam, spät ... ... langsam) I) spät, 1) im allg.: gratulatio, Cic.: ficus, spät wachsend, Colum.: hora serior, Ov.: aetas serior, das ...
bifer , fera, ferum (bis u. fero), I) ... ... zweimal (im Jahre frucht-) tragend, malus, vites, Varr.: ficus, Col. poet. 10, 403: violaria, Solin. 2, 2: biferi ...
Feige , die, ficus. – die kleine F., ficula: die unreife F., grossus: gute (kaunische) Feigen, eauneae.
Delfi , - ficus , s. Delphī.
fīcum , s. fīcus /.
1. com-edo , ēdī, ēsum (essum) u. estum ... ... bei Quint.: cotidianum panem, Eccl.: panis unciam, Suet.: omne frumentum, Suet.: ficus omnes (v. einem Esel), Val. Max.: pirum, Plaut.: alcis ...
scalpo , scalpsī, scalptum, ere (griech. σκάλοψ, Maulwurf, ... ... ritzen, scharren, reiben, I) im allg.: a) eig.: ficus perquam fecundo proventu, scalpendo tantum ferreis unguibus, ritzen, Plin.: palmam alternā ...
viētus , a, um (vieo), welk, verschrumpft, ficus, Colum.: senex, Ter.: cor, Cic.: pectus, Prudent.: vestis, Lucr. – / Zweisilbig gemessen bei Hor. epod. 12, 7 u. Aetna 593 nach Haupts höchstwahrscheinlicher Vermutung. ...
1. sulcus , a, um, in der Verbindung fīcus sulca, eine unbekannte Feigenart, Colum. 5, 10, 11.
trifer , fera, ferum (ter u. fero), dreimal im Jahre tragend, ficus, Colum.: vites, Plin.
fīcula , ae, f. (Demin. v. ficus), eine kleine Feige, Plaut. Stich. 690.
mātūrus , a, um »rechtzeitig«, I) reif, ... ... , poma m. et cocta (Ggstz. cruda), Cic.: fruges, Verg.: ficus maturissimae, Colum.: seges farris matura messi, Liv. – neutr. subst., ...
ex-pando , pandī, pānsum u. passum, ere, ... ... suas, Hieron.: florem, v. der Rose (Ggstz. comprimere florem), Plin.: ficus in sole, Col.: luxuriae spolia per ordinem expandere (Ggstz. in unum ...
sūcidus (succidus), a, um (sucus), saftig, frisch, solum, Apul. apol. 24: ficus (Ggstz. aridus), Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 113. – bes. lana, ganz frisch abgeschorene, noch den ...
fīcātum , ī, n. (ficus) = ἧπαρ συκωτόν, eine mit Feigen gemästete Leber (noch jetzt ital. fegato, span. hígado), Apic. 7, 263 sq. Marc. Emp. 22. Anthol. Lat. 199, 85 R. – ...
fīcētum , ī, n. (ficus), die Feigenpflanzung, Varro r. r. 1, 41, 1. Plin. 15, 80. Vulg. 1. paral. 27, 8 u. Amos 4, 9: dah. mit Anspielung auf die fici, ...
Buchempfehlung
Hume hielt diesen Text für die einzig adäquate Darstellung seiner theoretischen Philosophie.
122 Seiten, 6.80 Euro